Page 25 - ASEAN-Thai.indd

การจัดการอย่างยังยืนแลิะการอน๊รักษั์ความหลิากหลิายทางช่วภาพ
23
การจััดการระบบนิเว่ศัอย่างยังยืนช่ว่ยให้้ระบบนิเว่ศัส่ามารถ่ให้้ประโยชน์ได้อย่างต่่อเนืองในระยะยาว่ อาเซีียน จัะส่นบั ส่นนุ การนา้ แนว่ทาง “การบรห้ิ ารจัดั การโดยอาศัยั ระบบนเิ ว่ศัเปน็ พืน ฐาน” (Ecosystem–Based Management: EBM) มาใช้ เพือส่ร้างส่มดุลระห้ว่่างการอนุรักษ์กับการใช้ประโยชน์อย่างเห้มาะส่ม อาทิ การท่องเทียว่เชิงนิเว่ศั การประมงอย่างยังยืน และการใช้ทีดินแบบว่นเกษต่ร การส่่งเส่ริมการอนุรักษ์ค้ว่ามห้ลากห้ลายทางชีว่ภาพภายในระบบนิเว่ศัทางน้ายังส่อดค้ล้องกับ เป้าห้มายการพัฒนาทียังยืนข้อที ๑๕ ว่่าด้ว่ยระบบนิเว่ศับนบก และเป็นปัจัจััยส่้าค้ัญต่่อการธี้ารงไว่้ซี่งมรดกธีรรมชาต่ิ อันทรงคุ้ณ์ค้่าของอาเซีียน
๕.๓ การเสริมสร้างความสามารถในการตังรับัปีรับัตัวต่อการเปีลิ่ยนแปีลิงสภาพภูมิอากาศ
การเส่รมิ ส่รา้ งค้ว่ามส่ามารถ่ในการต่งั รบั ปรบั ต่ว่ั ต่อ่ การเปลยี นแปลงส่ภาพภมู อิ ากาศัมบี ทบาทส่า้ ค้ญั ต่อ่ การอนรุ กั ษ์ ทรัพยากรน้าภายใต่้ส่ภาว่ะภูมิอากาศัทีแปรปรว่น โดยเน้นการจััดการกับภัยพิบัต่ิทีเกียว่ข้องกับน้า เช่น อุทกภัยและภัยแล้ง ค้ว่บคู้่กับการบูรณ์าการแนว่ทางการปรับต่ัว่โดยอาศััยระบบนิเว่ศั (Ecosystem–Based Adaptation: EbA) แนว่ทางนีช่ว่ยให้้ อาเซีียนส่ามารถ่ด้าเนินการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าไปพร้อมกับการคุ้้มค้รองชุมชนทีเปราะบางและระบบนิเว่ศัทีมีค้ว่ามส่้าค้ัญ เป้าห้มายดังกล่าว่เน้นย้าให้้เห้็นถ่่งบทบาทของกรอบแนว่ทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าในฐานะทรัพยากรทีจั้าเป็นต่่อการพัฒนา อย่างยังยืนในระยะยาว่ ทังนี ค้ว่รให้้ค้ว่ามส่้าค้ัญกับการเส่ริมส่ร้างขีดค้ว่ามส่ามารถ่ด้านการพยากรณ์์อุทกภัยและภัยแล้ง ให้้มีค้ว่ามแม่นย้ายิงข่น ค้ว่บคู้่กับการพัฒนาระบบเต่ือนภัยล่ว่งห้น้าและการจััดเก็บข้อมูลด้านอุทกว่ิทยาอย่างเป็นระบบ เพือส่นับส่นุนการต่ัดส่ินใจัเชิงนโยบาย
อาเซีียนก้าลังเผู้ชิญกับผู้ลกระทบจัากการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั ซี่งรว่มถ่่งค้ว่ามถ่ีของการเกิดอุทกภัย และภยั แลง้ ทเี พมิ ขน่ ต่ลอดจันระดบั นา้ ทะเลทส่ี งู ขน่ ปรากฏการณ์เ์ ห้ลา่ นลี ว่้ นกอ่ ให้เ้ กดิ ค้ว่ามเส่ยี งต่อ่ ทรพั ยากรนา้ และระบบนเิ ว่ศั ในภมู ภิ าค้ การเส่รมิ ส่รา้ งขดี ค้ว่ามส่ามารถ่ในการปรบั ต่ว่ั ของทงั ทรพั ยากรนา้ และชมุ ชนจัง่ มค้ี ว่ามจัา้ เปน็ อยา่ งยิง เพอื ปกปอ้ งชว่ี ต่ิ เศัรษฐกจัิ และส่งิ แว่ดลอ้ มของภมู ภิ าค้ให้ส่้ ามารถ่ปรบั ต่ว่ั ต่อ่ ค้ว่ามเปลยี นแปลงไดอ้ ยา่ งมปี ระส่ทิ ธีภิ าพ เปา้ ห้มายขอ้ นยี งั ส่อดค้ลอ้ ง กับเป้าห้มายการพัฒนาทียังยืนข้อที ๑๓ ว่่าด้ว่ยการรับมือกับการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั
การลิดความเส่ยงจากภัยพิบััติแลิะระบับัเตือนภัยลิ่วงหน้า
ประเทศัส่มาชกิ อาเซียี นประส่บกบั เห้ต่กุ ารณ์ส่์ ภาพอากาศัส่ดุ ขว่ั บอ่ ยค้รงั ซีง่ มแี นว่โนม้ ทว่ค้ี ว่ามรนุ แรงมากขน่ จัาก ผู้ลกระทบของการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั อาเซีียนจั่งให้้ค้ว่ามส่้าค้ัญกับการบูรณ์าการมาต่รการลดค้ว่ามเส่ียงจัากภัยพิบัต่ิ เข้ากับการบริห้ารจััดการน้า โดยส่นับส่นุนการจััดต่ังระบบเต่ือนภัยล่ว่งห้น้าส่้าห้รับอุทกภัย ภัยแล้ง และค้ลืนพายุซีัดฝั่ง เช่น ระบบเต่ือนภัยไต่้ฝุ่นของฟิลิปปินส่์ซี่งเป็นกรณ์ีศั่กษาทีทรงคุ้ณ์ค้่า ขณ์ะทีมาเลเซีียได้พัฒนาระบบเต่ือนภัยอุทกภัยเพือรองรับ ส่ถ่านการณ์์ฉกุ เฉนิ ค้ว่บคู้่กับระบบบริห้ารจััดการส่มดุลน้าซี่งส่ามารถ่ต่ิดต่ามส่ถ่านการณ์์ในช่ว่งฤดูแล้งได้อย่างมีประส่ิทธีิภาพ ซี่งส่ามารถ่เป็นต่้นแบบในการประยุกต่์ใช้กับการบริห้ารจััดการน้าในระดับพืนที และช่ว่ยเส่ริมส่ร้างขีดค้ว่ามส่ามารถ่ของชุมชน ในการต่ังรับต่่อผู้ลกระทบจัากการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั
โครงสร้างพืนฐานท่รองรับัการเปีลิ่ยนแปีลิงสภาพภูมิอากาศ
การพฒั นาโค้รงส่รา้ งพนื ฐานทรี องรบั การเปลยี นแปลงส่ภาพภมู อิ ากาศั เชน่ ถ่นนทรี องรบั นา้ ห้ลาก ระบบกกั เกบ็ นา้ และส่ิงปลูกส่รา้งแนว่ชายฝง่ัเพอืป้องกนัการกดัเซีาะมค้ีว่ามส่า้ค้ญัต่อ่การเพมิขดีค้ว่ามส่ามารถ่ในการปรบัต่ว่ัอาเซียีนจัะส่ง่เส่รมิ ให้้ประเทศัส่มาชิกบูรณ์าการแนว่ค้ิดด้านการปรับต่ัว่ต่่อการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศัเข้าสู่่กระบว่นการว่างแผู้นและพัฒนา โค้รงส่ร้างพืนฐาน โดยส่่งเส่ริมการแลกเปลียนองค้์ค้ว่ามรู้และนว่ัต่กรรมด้านการออกแบบทีค้้าน่งถ่่งค้ว่ามเส่ียง เพือป้องกัน ค้ว่ามเปราะบางและปกป้องทรัพยากรน้าจัากผู้ลกระทบในอนาค้ต่
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำาอาเซียน