Page 30 - ASEAN-Thai.indd
P. 30
28
การส่งเสริมความหลิากหลิายทางช่วภาพแลิะการบัริหารจัดการโดยอาศัยระบับันิเวศเปี็นพืนฐาน
โค้รงการฟื้นฟูป่าชายเลนของอินโดนีเซีียเป็นต่ัว่อย่างส่้าค้ัญของการส่่งเส่ริมค้ว่ามห้ลากห้ลายทางชีว่ภาพใน ระบบนเิ ว่ศัชายฝง่ั อาเซียี นส่ามารถ่ส่นบั ส่นนุ ให้ป้ ระเทศัส่มาชกิ นา้ แนว่ทางการบรห้ิ ารจัดั การโดยอาศัยั ระบบนเิ ว่ศัเปน็ พนื ฐานมาใช้ โดยเชือมโยงการอนุรักษ์ทรัพยากรธีรรมชาต่ิเข้ากับกิจักรรมทางเศัรษฐกิจั อาทิ การท่องเทียว่เชิงนิเว่ศั การประมงอย่างยังยืน และการใช้ทีดินแบบว่นเกษต่ร เพือธี้ารงไว่้ซี่งค้ว่ามห้ลากห้ลายทางชีว่ภาพ ค้ว่บคู้่กับการส่่งเส่ริมว่ิถ่ีชีว่ิต่และค้ว่ามเป็นอยู่ ของชุมชนท้องถ่ิน
ความร่วมมือระดับัภูมิภาคในการอน๊รักษั์ระบับันิเวศข้ามพรมแดน
ระบบนิเว่ศัทางน้าบางแห้่ง เช่น แม่น้าโขง เป็นทรัพยากรทีมีลักษณ์ะข้ามพรมแดน อาเซีียนส่ามารถ่มีบทบาท ในการส่ง่ เส่รมิ การจัดั การระบบนเิ ว่ศัขา้ มพรมแดนผู้า่ นการจัดั ต่งั กรอบค้ว่ามรว่่ มมอื การแลกเปลยี นขอ้ มลู และการดา้ เนนิ กจัิ กรรม อนรุ กั ษร์ ว่่ มกนั ทงั นี อาเซียี นอาจัพจัิ ารณ์าจัดั ต่งั กองทนุ ระดบั ภมู ภิ าค้เพอื การอนรุ กั ษแ์ ละฟน้ื ฟรู ะบบนเิ ว่ศั เพอื ส่นบั ส่นนุ โค้รงการ ค้ว่ามร่ว่มมือข้ามพรมแดนให้้เกิดค้ว่ามต่่อเนืองและมีประส่ิทธีิภาพ
ตัวอย่างท่ ๖.๖ การฟ้ืนฟูปีาชายเลินโดยช๊มชนในพืนท่ชายฝั่งอันดามัน
ปีระเทศ ไทย
ช่วงเวลิาดาเนินงาน พ.ศั. ๒๕๕๙–๒๕๖๕
เปี้าหมายแลิะแนวทางท่ใช้ (สอดคลิ้องกับักรอบัแนวทางการอน๊รักษั์ทรัพยากรนาอาเซ่ยน) การปรับต่ัว่โดยอาศััยระบบนิเว่ศั ส่อดค้ล้องกับแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ข้อ ๖.๒ (การอนุรักษ์และฟื้นฟูระบบนิเว่ศั) และเปี้าหมายหลิักข้อ ๕.๓ (การเส่ริมส่ร้าง ขีดค้ว่ามส่ามารถ่ในการปรับต่ัว่ต่่อการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั)
ผลิผลิิต ป่าชายเลนกว่่า ๕,๐๐๐ เฮกต่าร์ได้รับการฟื้นฟู ส่่งผู้ลให้้ค้ว่ามห้ลากห้ลายทางชีว่ภาพในพืนทีเพิมข่นอย่างมีนัยส่้าค้ัญ และช่ว่ยเส่ริมค้ว่ามมันค้งของแนว่ชายฝ่ังต่่อผู้ลกระทบจัากค้ลืนลมและภัยธีรรมชาต่ิ
บัทเร่ยนท่ได้รับั การมีส่่ว่นร่ว่มของชุมชนในพืนที และการบูรณ์าการการฟื้นฟูระบบนิเว่ศัเข้ากับการส่่งเส่ริมอาชีพและรายได้ ของค้รัว่เรือนในท้องถ่ิน มีบทบาทส่้าค้ัญในการเส่ริมส่ร้างขีดค้ว่ามส่ามารถ่ในการปรับต่ัว่ต่่อการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั ได้อย่างมีประส่ิทธีิภาพ
๖.๓ การสร้างความตระหนักรู้แลิะการม่ส่วนร่วมของผู้ม่ส่วนได้ส่วนเส่ย
การอนุรักษ์ทรัพยากรน้าจั้าเป็นต่้องอาศััยการมีส่่ว่นร่ว่มจัากทุกภาค้ส่่ว่นของส่ังค้ม ค้ว่บคู้่กับการบูรณ์าการ ค้ว่ามรว่่ มมอื ระห้ว่า่ งห้นว่่ ยงานต่า่ ง ๆ อยา่ งเปน็ ระบบ การดา้ เนนิ งานเชงิ ยทุ ธีศัาส่ต่รใ์ นประเดน็ นมี งุ่ เนน้ การส่ง่ เส่รมิ ค้ว่ามรคู้้ ว่ามเขา้ ใจั เกียว่กับการใช้น้าอย่างรู้คุ้ณ์ค้่า การเปิดพืนทีให้้ทุกกลุ่มภาค้ีส่ามารถ่มีส่่ว่นร่ว่มในกระบว่นการบริห้ารจััดการทรัพยากรน้า แบบบรู ณ์าการ และการปลกู ฝงั จัต่ิ ส่า้ นก่ ในการอนรุ กั ษร์ ะบบนเิ ว่ศัทางนา้ ในระดบั ชมุ ชน การส่นบั ส่นนุ อยา่ งจัรงิ จังั จัากประชาชน และผู้มู้ ส่ี ว่่ นเกยี ว่ขอ้ งถ่อื เปน็ ปจัั จัยั ส่า้ ค้ญั ต่อ่ ค้ว่ามส่า้ เรจั็ ในการขบั เค้ลอื นเปา้ ห้มายการอนรุ กั ษท์ รพั ยากรนา้ ภายใต่ก้ รอบแนว่ทางนี ทังนี ค้ว่รส่่งเส่ริมให้้ภาค้ประชาส่ังค้มและภาค้เอกชนมีบทบาททีชัดเจันยิงข่นในการร่ว่มบริห้ารจััดการและอนุรักษ์ทรัพยากรน้า อย่างยังยืน
การส่ร้างค้ว่ามต่ระห้นักรู้ของส่าธีารณ์ชน ค้ว่บคู้่กับการส่่งเส่ริมบทบาทของผูู้้มีส่่ว่นได้ส่่ว่นเส่ียในทุกระดับ เปน็ องค้ป์ ระกอบส่า้ ค้ญั ในการเส่รมิ ส่รา้ งว่ฒั นธีรรมแห้ง่ การอนรุ กั ษท์ รพั ยากรนา้ และเปน็ กลไกห้ลกั ทส่ี นบั ส่นนุ การบรห้ิ ารจัดั การ ทรัพยากรน้าอย่างทัว่ถ่่งและเป็นธีรรม อาเซีียนส่ามารถ่มีบทบาทน้าในการขับเค้ลือนค้ว่ามพยายามนี ผู้่านการส่่งเส่ริมกระบว่น การเรียนรู้ทีต่่อเนือง และการส่ร้างพืนทีการมีส่่ว่นร่ว่มของภาค้ีทุกกลุ่มในระดับท้องถ่ิน ระดับประเทศั และระดับภูมิภาค้
การรณรงค์สร้างความตระหนักรู้
การส่ร้างค้ว่ามต่ระห้นักรู้ของประชาชนเกียว่กับการอนุรักษ์น้าและการป้องกันมลพิษส่ามารถ่กระตุ่้นให้้เกิด การปรบั เปลยี นพฤต่กิ รรม เชน่ การลดการใชน้ า้ และการห้ลกี เลยี งการกอ่ ให้เ้ กดิ มลภาว่ะต่อ่ แห้ลง่ นา้ โดยมกี รณ์ต่ี ว่ั อยา่ งทปี ระส่บ ผู้ลส่า้ เรจั็ อาทิ การรณ์รงค้ม์ าต่รการอนรุ กั ษน์ า้ ของส่งิ ค้โปร์ และการรณ์รงค้ม์ าต่รการประห้ยดั นา้ ของมาเลเซียี ซีง่ แส่ดงให้เ้ ห้น็ ถ่ง่ ประส่ิทธีิภาพของการด้าเนินงานทีมีเป้าห้มายและกลยุทธี์ทีชัดเจัน อาเซีียนส่ามารถ่ส่นับส่นุนการรณ์รงค้์ในลักษณ์ะเดียว่กัน
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าอาเซียน
