Page 42 - MAKSİMUM BİZ | SAYI 52 | NİSAN 2022

K ü l t ü r - S a n a t
Filmin yazım, hazırlık, çekim
ve post prodüksiyonu ne kadar
sürede tamamlandı?
Filmin yazım aşamasından
seyirci ile buluşmasına kadar
tüm aşamalar pandemi şartları
altında gerçekleşti. Bu durum
özellikle çekim aşamasında
bizi oldukça zorladı. Set için
her şey ayarlanmışken son
gün bir kapanma kararı gelip
gelmeyeceğini bekliyorduk.
Neyse ki her şey yolunda gitti
ve çekimleri istediğimiz sürede
bitirebildik. 2020 Temmuz’unda
çekimler dört gün gibi bir sürede
tamamlandı. Filmin kurgusunu
da Eylül ayı sonunda bitirdik. O
günden beri film, festivallerde
seyirci ile buluşmaya devam
ediyor.
Filmin ortaya çıkış hikayesi nasıl
gerçekleşti?
Tiyatroda çoğunlukla komediler
yazdım ama sinemaya geçtikten
sonra ilk üç filmimi de dram
türünde çektim. Artık bir
komedi çekme zamanı geldi
diye düşünüyordum. Aynı
zamanda yıllardır bu ülkenin
televizyonlarında mafya üyelerinin
kahramanlaştırılmasından
son derece rahatsızdım ve
40 | maksimumbiz
o kahramanların hayatlarına
başka bir açıdan bakan bir
iş yapmak istiyordum. Bu iki
amaç bir senaryoda buluştu ve
Konsensüs ortaya çıktı. Ülkenin
içinde bulunduğu hali bir
mafya çetesinde geçen bir olay
üzerinden anlatan, üyesi oldukları
mafya çetesine demokrasi
getirmeye kalkan üç kafadarın
hikayesini kaleme aldım.
Kısa film türünde bir mafya
hikâyesi anlatmak nasıl bir
deneyimdi? Filmle ilgili aldığınız
tepkiler nasıl?
Aslında senaryoyu yazmaya
başladığımda öngördüğüm uzunluk
orta metraj filme denk geliyordu ve
öyle de oldu ama filmin kısa metraj
olarak katılabileceği festival ve
dolayısıyla da ulaşabileceği seyirci
sayısı daha fazla olacağı için 45
dakika sürecek filmi 19 dakikaya
indirdim. Sonuçta amaç, ürettiğimiz
eseri insanlarla buluşturmak. Filmin
tiyatro versiyonu için oldukça
sadeleştirdiğim hikâye sonucunda,
bir buçuk saatlik bir oyun çıktı
ortaya. Bu hâliyle filmin de oyunun
da adı Konsensüs ama ikisi oldukça
farklı işler diyebilirim. Filmin kısa
metraj olması ile mafya hikâyesi
olmasının yarattığı fazladan bir
dezavantaj olmadı. Aksine mafya
çetelerinde görev alan kişiler, TV
dizilerimizde gösterildiği uzun
ve detaylıca işlenmeye değer
kahramanlar değil, derinliksiz
ve basit insanlar oluyorlar. O
nedenle kısa metrajda hızlıca
ve kolayca tanınmaya müsait
tipler çıkarılabilecek insanlar
aslında. Filmin aldığı tepkilerden
memnunum, genel olarak beğenildi
ama teknik gözle izleyenlerin bazı
yetersizlikler bulduklarına eminim.
Çünkü bir yapımcı olmadan,
oldukça düşük bir bütçe ile çektik
filmi.
Mafyanın işleyişine aykırı olan
‘demokrasi’ gibi absürt bir fikir bu
anlamda hikâyeyi de yumuşatıyor.
Sert bir hikâye anlatmak yerine
absürt bir iş sunma fikrine nasıl
kapıldınız?
Her şey tam olarak o fikirle
başladı zaten. Amaç sadece
bir mafya öyküsü anlatmak
değil, insanlığın diline pelesenk
ettiği ama uygulamada hiçbir
yerde göremediğimiz gerçek
demokrasi ile sınavını işlemekti. Bu
sınavda çok başarılı olduğumuz
söylenemez. Diğer bir deyişle
demokrasi, bir mafya çetesinin
işleyişine aykırı olduğu ölçüde
kendi içinden diktatör heveslileri
yetiştirip onlara tüm yetkileri
verip tebaa olmaya teşne
insanların yaşayışına da aykırı.
Dolayısıyla evet, hikâye absürt
ve trajikomedisi de bu yanından
çıkıyor. Aynı yaşadığımız günlerde
olduğu gibi.
Sistem eleştirisini böyle bir
hikâyeyle aktarma fikri nasıl
ortaya çıktı?
Konsensüs filminin hareket noktası
Halil Cibran’ın bir sözüydü: “Eğer
tahtından indirmek istediğiniz bir
despotsa, önce onun sizin içinizde
kurduğu tahtı devirin.” Yaşadığımız
en büyük sorunların temelini
anlamak için bu söz üzerine
düşünmek lazım bence. Filmde
de hep bu eksende kalmaya ve
insanın egosuyla olan ilişkisinin
nelere neden olduğu gerçeğine
ayna tutmaya çalıştım.