Page 15 - MAKSİMUM BİZ | SAYI 34 | NİSAN 2016

2016 Yılı Meslek ve İlleri
ADANA AHŞAP OYMA
Ağaç ve ahşap işçiliği; Anadolu’da
Selçuklu döneminde gelişmiş, ken-
dine özgü bir şekil almıştır. Selçuklu
ve Beylikler dönemi ağaç eserleri,
daha çok mihrap, cami kapısı, dolap
kapakları gibi mimari elemanlar olup
gerçekten çok üstün işçilik göster-
mektedir. Ağaç işçiliğinde en çok
ceviz, elma, armut, sedir, abanoz, gül
ağacı kullanılmakta ve kakma, boya-
ma, kündekari, kabartma-oyma, kafes
gibi teknikler uygulanmaktadır.
İSTANBUL SICAK CAM YAPIMI
Çeşitli cam ustalarının Osmanlı ülke-
sine getirilmesi ile başlayan; akabinde,
ilk olarak III. Selim döneminde Meh-
met Dede adında bir dervişin İtalya’ya
giderek burada eğitim görmesi ve
dönüşünde Beykoz’da küçük bir atöl-
ye açması ile devam eden, Beykoz cam
süsleme sanatı, Osmanlı döneminde
fark yaratmaya başlamıştır. Türk
süsleme sanatından örnekler taşıyan
bu işleme, zaman içinde “Beykoz İşi”
adı altında toplanmış ve en önemli Os-
manlı Türk Cam Sanatı eseri Çeşm-i
Bülbül bu dönemde ünlenmiştir.
savvufun önemli kalelerinden biri olan
Konya’da da yüzyıllarca hammadde
olarak yünden elde edilen keçe kumaş-
lar kıyafet ve eşya üretmek amacıyla
kullanılmıştır. Ham yünün keçe oluşuna
kadar geçirdiği aşamaların, insanın,
insan-ı kâmil olma yolunda geçirdiği
aşamalarla özdeş olduğu düşüncesi
Mevlevî Kültürü’nde keçeyi sıradan bir
obje olmaktan çıkarmaktadır.
KIRKLARELİ POYRALI KÖYÜ DOKUMA
Poyralı Köyü, Kırklareli İli Pınarhisar
İlçesi’ne bağlıdır. Köy halkı kurdukları
tezgâhlarda hem boş zamanlarını
değerlendirmek, hem de maddi bir
kazanç elde etmek amacıyla dokuma
yaparlar. Poyralı Köyü dokumalarında
eriş denilen çözgü ipi siyahtır. Atkı ve
desen iplerinde beyaz, kırmızı, sarı,
yeşil, mavi, krem, mor, siyah ve ana
renklerin açık ve koyu tonları kullanıl-
maktadır.
KONYA KEÇECİLİK
Göçer kültürün özelliklerini taşıyan ve
küçükbaş hayvancılığın yapıldığı yerler-
de yoğun olarak giyim kuşam hammad-
desi olarak kullanılan yünün, tasavvufta
kendine özgü bir anlamı bulunmak-
tadır. Belki de bunu en iyi açıklayan,
tasavvuf ehillerine verilen 'sûfî' adının
Arapça’daki asıl karşılığının yünden,
yün giyen olmasıdır. Anadolu’da ta-
TRABZON KEMENÇE YAPIMI
Doğu Karadeniz’de yaygın olarak kul-
lanılan kemençenin gövdesi dut, ceviz,
erik, akçaağaç, limon, sarmaşık ve
pelesenkten oyularak yapılır. Çalgının
kapak ya da göğüs kısmı için çam veya
köknar ağacı kullanılırken, köprü için
akçaağaç tercih edilir ve aynı keman-
da olduğu gibi çalgının en ince telinin
altında yer alan bir can direği bulunur.
Kemençenin yayı ise gül, abanoz, şimşir
ya da tik ağacından yapılır. Trabzon’da
Vakfıkebir, Akçaabat, Tonya, Maçka,
Sürmene ilçelerinde kemençe yapım-
cıları bulunmakta ve bu mesleği hiçbir
eğitim almadan sürdürmektedirler.
maksimumbiz | 13