Page 128 - MESNEVİ - 1.CİLT

1240. Mûsâ’ya göre sopasının adı asâ; Yaratan yanında ejderha idi.
!
Bu âlemde Ömer’in adı puta tapındı; hâlbuki tâ “Elest” te onun ismi mümindi.
!
Bizim yanımızda adı meni olan şey, Hak yanında şu benlikle zahîr olan sûretti.
!
Bu meni, yokluk âleminde vardı; eksiksiz, artıksız aynen Tanrı’nın ilminde mevcuttu.
!
Hâsılı Tanrı indinde sonumuz ne olacaksa hakikatte adımız o olmuştur.
!
1245. Tanrı, insana âkıbetine göre bir ad koyar. Halkın taktığı ödünç ada göre değil!
!
Âdem’in gözü Tanrı’nın pâk nuru ile gördüğünden adların hakikati ve içyüzü ona ayan oldu.
!
Melekler onda Hak nurunu görüce hepsi, ona yüzüstü secdeye vardılar.
!
Adını andığım şu Âdem’i kıyamete kadar öğsem, vasıflarını saysam yine öğmekten âcizim!
!
Âdem bunların hepsini bildi. Fakat kaza gelince nehyi bilme yüzünden hataya düştü.
!
1250. Acaba bu nehiy, haram olduğundan mıdır, yoksa korkutmak için mi?
!
Gönlünce tevili üstün tutunca kendisi hayretteyken tabiatı, buğdaya doğru koştu.
!