Page 138 - MESNEVİ - 1.CİLT

Av hayvanlarının tavşanın etrafına toplanıp onu öğmeleri
!
O zaman, bütün hayvanlar, sevinçli bir halde gülüp oynayarak, onun yüzünü öptüler,
!
Etrafına halka oldular. O, çırağ gibi ortalarındaydı. Bütün sahradakiler, ona secde ettiler.
“Sen gökten inen bir melek misin, yoksa peri misin? Hayır, ne meleksin, ne peri! Sen ,erkek aslanların Azrâilisin!
!
1360. Ne olursan ol; canımız sana kurban olsun! Ona galip geldin, elin, kolun sağ olsun!
!
Tanrı bu suyu, senin arkından akıttı; eline, koluna aferin!
!
Bir daha söyle! Onu hile ile nasıl inandırdın; o zalimi, düzenle nasıl kahrettin?
!
Bir daha söyle ki hikâyen dertlere derman, canlara merhem olsun!
!
Bir daha söyle ki o sitemkârın zulmünden canlarımızda yüz binlerce yaralar var” dediler.
!
1365. Tavşan dedi ki: “Ey ulular! Tanrı yardım etti, yoksa dünyada bir tavşan kim oluyor ki?
!
Koluma kuvvet, kalbime kudret verdi; cenneti, huriyi kucağıma attı.
!
Üstünlükler, Hak’tan gelir, hallerin değişmesi de ondandır.
!
Tavşanın av hayvanlarına “buna sevinmeyin” diye nasihat etmesi
!
Hak; bu kuvvet kudreti zan ve yakîn ehline nöbetle göstermektedir: