Page 164 - MESNEVİ - 1.CİLT

Tacir, “Söylemem, zaten elimi çiğneyip parmaklarımı ısırarak,
!
Cahilliğimden, akılsızlığımdan böyle saçma haberi niye götürdüm diye hâlâ pişman olup durmaktayım” dedi.
!
Dudu, “Efendim, pişmanlık neden, bu hiddete bu gama ne sebep oldu?” dedi.
!
1655. Tacir dedi ki: “Şikâyetlerini sana benzeyen dudulara söyledim.
!
İçlerinden biri senin derdini anlayınca ödü patladı, titreyip öldü.”
!
Ben “Ne yaptım da bu sözü söyledim” diye pişman oldum ama bir kere söylemiş bulundum. Pişmanlık ne fayda verir?
!
Ağızdan bir kere çıkan söz, bil ki yaydan fırlayan ok gibidir.
!
Oğul, o ok gittiği yerden geri dönmez, seli baştan bağlamak gerek.
!
1660. Sel önce bir kere coşup da etrafı kapladıktan sonra dünyayı harap etse şaşılmaz.
!
Yapılan işin Gayb Âleminde eserleri doğar, o meydana gelen eserler, halkın hükmüne tâbi değildir.
!
Onların bize nispeti varsa da hepsi, ancak tek Tanrı tarafından yaratılmıştır.
!
Meselâ Amr’e Zeyd bir ok atar; o ok, Amr’i kaplan gibi yaralar.
!
Yara, bir yıl kadar Amr’ın vücudunda ağrılar, sızılar meydana getirir. O dertleri, Hak yaratmıştır, insan değil.
!