Page 23 - MESNEVİ - 1.CİLT

” Vade zamanı gelip gündüz olunca... Güneş doğudan görünüp yıldızları yakınca:
Rüyada kendine gösterdikleri zatı görmek için pencerede bekliyordu.
!
Bir de gördü ki, faziletli, fevkalâde hünerli, bilgili bir kimse, gölge ortasında bir güneş;
!
Uzaktan hilâl gibi erişmekte, yok olduğu halde hayal şeklinde var gibi görünmekte.
!
70. Ruhumuzda da hayal, yok gibidir. Sen bütün bir cihanı hayal üzere yürür gör!
!
Onların başları da, savaşları da hayale müstenittir.
!
Öğünmeleri de, utanmaları da bir hayalden ötürüdür.
!
Evliyanın tuzağı olan o hayaller, Tanrı bahçelerindeki ay çehrelilerin akisleridir.
!
Padişahın rüyada gördüğü hayal de o misafir pîrin çehresinde görünüp duruyordu.
!
Padişah bizzat mabeyincilerin yerine koştu, o gaipten gelen konuğun huzuruna vardı.
!
75. Her ikisi de âşinalık (yüzgeçlik) öğrenmiş bir tek denizdi, her ikisi de dikilmeksizin
birbirine dikilmiş, bağlanmışlardı.
!
Padişah: “Benim asıl sevgilim sensin, o değil. Fakat dünyada iş işten çıkar.
!