Page 314 - MESNEVİ - 1.CİLT

Bütün yerler, gökler; o yürüyen denizde, o can deryasında çör çöp gibidir.
!
3340. Suda çör çöpün saldırması, oynaması, suyun dalgalanmasındandır.
!
İnat eder de onları hareketsiz bırakmayı dilerse kıyıya atıverir.
!
Kıyıdan dalgalandığı yere, kendisine çekti mi... ateş, ota ne yaparsa deniz de onlara onu yapar (hepsini siler, süpürür, yok eder).
!
Bu söze de son yoktur. Ey genç sen yine Hârût Mârût hikâyesine dön.
!
Hârût, Mârût hikâyesinin sonu ve onların, dünyada bâbil kuyusunda cezalandırılmaları
!
Bu iki melek, cihan halkının günahını, kötülüğünü görünce,
!
3345. Hiddetlerinden ellerini ısırıyorlardı. Fakat gözleriyle kendi ayıplarını görmüyorlardı.
!
Bir çirkin, aynada kendisini görünce yüzünü çevirmiş, kızmış.
!
Kendisini gören kendisini beğenen; birisinde bir suç gördü mü?.. İçinde cehennemden daha şiddetli bir ateş parlar.
!
O, bu kibre din gayreti adını takar; kendi kâfir nefsini görmez.
!
Din gayretinin başka alâmeti vardır. O ateşten bütün bir dünya yeşerir, hayat bulur.
!
3350. Tanrı; Hârût’la Mârût’a “ Eğer siz, nurdan yaratılmış, mâsum melekseniz aldanmış, ziyankâr suçluları görmeyin.