Page 327 - MESNEVİ - 1.CİLT

Çünkü bütün bunların hududu, sayısı vardır. Halbuki gönül aynasının hududu yoktur.
!
Burada akıl, ya susar yahut şaşırıp kalır. Sebebi de şu: Gönül mü Tanrı’dır, Tanrı mı gönül?
!
3490. Hem sayılı hem sayısız olan (hem kesrete dalan, hem vahdeti bulan) gönülden başka bir nakşın aksi geçip gider, ebedî değildir.
!
Fakat ezelden ebede kadar zuhur ede gelen her yeni nakış, gönle akseder, orada perdesiz, apaçık surette tecilli eder.
!
Gönüllerini cilâlamış olanlar; renkten, kokudan kurtulmuşlardır. Her nefeste zahmetsizce bir güzellik görürler.
!
Onlar, ilmin kabuğundaki nakşı bırakmışlar, Aynel yakîn bayrağını kaldırmışlardır.
!
Düşünceyi bırakmışlar, âşinalık denizini bulmuşlar, bilişikte yok olmuşlardır.
!
3495. Herkes ölümden ürker, korkar. Bu kavimse ona bıyık altından gülmektedir.
!
Kimse onların gönlüne galip gelmez. Sedefe zarar gelir, inciye değil.
!
Onlar fıkhı ve nahvı terk etmişlerdir ama mahvolmayı ve yokluğu ihtiyar etmişlerdir.
!
Sekiz cennetin nakışları parladıkça onların gönül levhine vurur, orada tecelli eder.
!
Tanrı’nın doğruluk makamında oturanların, orasını yurt edinenlerin derecesi; arştan da yücedir, kürsüden de, boşluktan da!
!