Page 43 - MESNEVİ - 1.CİLT

Her biri, kendi makamına gider, her biri kendi adına uygun olarak yürür.
!
290. Onu mümin diye çağırırlar, ruhu hoşlanır. Münafık derlerse sertleşir, ateş kesilir.
!
Onun adı, zatı yüzünden sevgilidir. Bunun adının sevilmemesi, âfetleri yüzünden, nifakla sıfatlanmış olan zatından dolayıdır.
!
Mim, vav, mim ve nun harflerinde bir yücelik yoktur. Mümin sözü ancak tarif içindir.
!
Ona münafık dersen... o aşağılık ad, içini akrep gibi dağlar.
!
Bu ad, cehennemden ayrılmış ve kopmuş değilse onda niçin cehennem tadı var?
!
295. O kötü adın çirkinliği harften değildir. O deniz suyunun acılığı “kab” dan değildir.
!
Harf kabdır ondaki mâna su gibidir. Mâna denizi de “Ümm-ül- Kitap” yanında bulunan, kendisinde olan zattır.
!
Dünyada acı ve tatlı deniz var. Aralarında bir perde var ki birbirine taşmaz karışmazlar.
!
Fakat şu var ki bu iki denizin her ikisi de bir asıldan akar. Bu ikisinden de geç, tâ... onun aslına kadar yürü!
!
Kalp altınla halis altın ayarda belli olur. Kalpla halisi, mehenge vurmadıkça tahminî olarak bilemezsin.
!
300. Tanrı kimin ruhuna mehenk korsa ancak o kişi, yakini şüpheden ayırdedebilir.
!