Page 152 - ยกเลิกอายุ
P. 152
150 • ยกเลิกอายุ • พิภพ | อัศศิริ | ทองแถม
กระทั่งถึงยุคราชวงศ์ซีจิ้น บ้านเมืองสงบฟื้นฟู ขึ้น และที่สาคัญที่สุดคือ การผลิตกระดาษมีการพัฒนา ก้าวหน้าขึ้นมาก สามารถผลิตกระดาษในราคาถูก การ คดั ลอกหนงั สอื ลงบนกระดาษจงึ แพรห่ ลายมากขนึ้ ทา ให้ การแพร่หลายของหนังสือสูงขึ้น มีบันทึกว่าหนังสือใน หอสมุดหลวงมีจานวนถึง ๒๙,๙๔๕ ม้วน แต่แล้วก็เกิด จลาจล อ๋องแปดองค์ต่อสู้แย่งชิงอานาจกัน พวกชนเผ่า ทางตอนเหนือรุกรานเข้าตงง้วน ราชวงศ์ซีจิ้นล่มสลาย หนังสือในหอสมุดก็สูญไปอีก
เมอื่ สถาปนาราชวงศต์ งจนิ้ ขนึ้ ไดใ้ หมน่ นั้ หอสมดุ หลวงมีหนังสืออยู่เพียง ๓,๐๑๔ ม้วนเท่านั้น
หลังยุคราชวงศ์ตงจิ้น แผ่นดินแบ่งแยกอานาจ ปกครองเป็นหลายราชวงศ์ แต่ก็แยกออกได้กว้างๆ เป็น ส่วนเหนือแม่น้าแยงซีเกียง กับส่วนใต้แม่น้าแยงซีเกียง จึงเรียกว่ายุคหนานเป่ย (เหนือใต้) ทางราชวงศ์ฝ่ายใต้ เปน็ ชาวฮนั่ การเกบ็ รกั ษาหนงั สอื ไดร้ บั การฟน้ื ฟู หอสมดุ หลวงราชวงศ์หลิวซ่ง (ค.ศ. ๔๒๐-๔๗๙) สะสมหนังสือ ได้ถึง ๖๔,๕๘๒ ม้วน ราชวงศ์เหลียง สมัยเหลียงหยวนตี้ สะสมหนังสือได้ถึง ๑๔๐,๐๐๐ ม้วน แต่เมื่อถูกกองทัพ ก๊กซีเว่ย ล้อมตีเมืองหลวงใกล้จะแตก เหลียงหยวนตี้ให้ เผาหนังสือเหล่านั้นเสีย เหตุด้วยน้อยใจว่า “อ่านหนังสือ
