Page 197 - ยกเลิกอายุ
P. 197
ลงห้วยเหนื่อยแค่ไหนก็สู้ทนในฐานะแพทย์สนามซึ่งมีอยู่ คนเดยี วในกองรอ้ ย ๘๕ ตน้ สงั กดั ผมกบั หมอโชตอิ อกรบ ด้วยกัน และเป็นครั้งแรกของเราทั้งสองมันเป็นวันคืน ที่ยาวนานและเหน็บหนาวอย่างแสนสาหัส
ตั้งแต่คืนวันสิ้นปี ๒๕๒๐ จรดเช้าวันใหม่แรก ของปี ๒๕๒๑ ทหารใหม่ทั้งคู่นอนขดและซุ่มอยู่ข้างทาง ถนนสายเทิง-เชียงรายรอสัญญาณการซุ่มโจมตีจาก ผู้บัญชาการอย่างใจระทึก เป็นประสบการณ์ที่เรามิอาจ ลืมเลือน
๔๐ ปีผ่านไป หมอโชติเปลี่ยนแปลงแต่ไม่เคย เปลี่ยนไป ยังคงเป็นคนเดิมที่สนุกสนานเอาจริงเอาจัง เรา่ รอ้ น อยากรอู้ ยากเหน็ แมจ้ ะชา้ ลงบา้ งแตก่ ย็ งั คงรอบรู้ รู้ลึก รู้จริง รู้มาก และที่สาคัญก็ยังคงพูดมากเหมือนเดิม สนทนาดว้ ยทา ใหเ้ ราไดค้ วามรทู้ มี่ รี สชาตเิ อรด็ อรอ่ ยอยา่ ง เหลือล้น
หมอโชติและพี่อัศเกิดวันและเดือนเดียวกันคือ ๑๐ กรกฎาคม มกั จะจดั งานวนั เกดิ รว่ มกนั บอ่ ยครงั้ ตอน ปี ๒๕๕๗ เป็นปีที่พิเศษกว่าทุกครั้งคือไปจัดกันที่อัมพวา เราชาวค.ร.ม.(คนร่วมเมา)ก็ขนกนัไปรว่มงานและนอน พักแรมกันที่นั่น
พี่เปี๊ยกก็ไปร่วมงานด้วยในฐานะแขก
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 195
