Page 22 - ยกเลิกอายุ
P. 22
20 • ยกเลิกอายุ • พิภพ | อัศศิริ | ทองแถม
ถงึ จะดโู บราณมาก แตเ่ มอื่ ยอ้ นคดิ กลบั ไป ถา้ เรา ได้ครูที่ตั้งใจสอนต่อเนื่อง ไม่เปลี่ยนครูกลางคัน ถึงแม้จะ เปน็ ครคู นเดยี วสอนทกุ วชิ าในระดบั ประถมคงไมย่ ากอะไร สา หรบั ครสู มยั นนั้ เรากเ็ รยี นไปได้ แตผ่ มไมไ่ ดเ้ รยี นตอ่ เนอื่ ง จึงไม่แม่นบางวิชา บางวิชาได้ครูรู้จริง เช่นคณิตศาสตร์ ผมกเ็ รยี นไดด้ ี เมอื่ คดิ ยอ้ นกลบั ไป ความตงั้ ใจสอนของครู และไดส้ อนตอ่ เนอื่ ง แมน่ ในวชิ าทตี่ วั สอน เดก็ ๆ อยา่ งเรา ก็ได้พื้นฐานวิชาความรู้พอควร
สมยั นนั้ เดก็ แบบผมไมม่ อี ะไรทถี่ กู ดงึ ความสนใจ ออกจากการเรียน สังคมชนบทบ้านนอก ไม่มีทีวี ไม่มี ที่เที่ยว ไม่มีเกมส์ในมือถือ ไม่มีโทรศัพท์ การเล่นก็เป็น การเลน่ แบบเดก็ ตอนเยน็ ๆ ตกคา่ กท็ า การบา้ นหลงั ชว่ ยแม่ ทางานบ้าน ก็เข้านอน เช้าเดินไปโรงเรียนไม่ไกล ปีหนึ่ง มงี านวดั งานบญุ ไมก่ คี่ รงั้ หนงั นานๆ ไดด้ หู นงั กลางแปลง ปีหนึ่งก็ไม่กี่ครั้ง ยาเสพติดก็ไม่มี อย่างมากก็บุหรี่
เมอื่ ทา โรงเรยี นหมบู่ า้ นเดก็ สมยั แรก บรรยากาศ คล้ายสมัยผมอยู่ชนบท โรงเรียนตั้งลึกเข้าไปในป่าในไร่ ชาวบา้ นราว ๔ กโิ ลเมตรจากตลาดทา่ เสา ไทรโยค นานครงั้ พาเดก็ เดนิ ออกมาดหู นงั กลางแปลงทตี่ ลาด ไปกลบั กร็ ว่ ม สองชั่วโมง ที่โรงเรียนมีโทรทัศน์อยู่เครื่องหนึ่ง ต่อวีดีโอ เทปเอาหนงั มาดอู าทติ ยล์ ะครงั้ ตกคา่ ครกู เ็ ลา่ นทิ าน หรอื
