Page 25 - ยกเลิกอายุ
P. 25
ตอ้ งพดู ถงึ คอื อดี๊ -กมลเสนาะเปน็ คนหนมุ่ อายุ๒๐กวา่ จบ ป. ๔ อ่านหนังสือไม่แตก แต่ก็พยายามอ่านจนกลาย เปน็ นกั คดิ และอภปิ รายพดู คยุ เรอื่ งหนกั ๆ ได้ และยงั เปน็ ที่พึ่งของเด็กๆ ตราบถึงวันนี้ อี๊ดมีหัวทางศิลป ออกแบบ บ้าน และงานเครื่องปั้นดินเผา จนตั้งเตาเผาขายเซรามิก ที่ด่านเกวียน มีฐานะมั่นคงจนวันนี้ เป็นที่พึ่งของเด็กๆ ที่รักงานนี้ ไปฝึกงานกับอี๊ดจนทามาหากินได้ ที่สาคัญ ได้เมียดีชื่อ เจี๊ยบ มีลูกด้วยกันสามคน
สมัยนั้นเราต้องขับรถจี๊บออกซื้อกับข้าวที่ตลาด ทา่ เสาทกุ เชา้ อดี๊ กบั เพอื่ นชอื่ สานนท์ เปน็ คนขบั หลกั กลบั จากตลาดต้องแบกเครื่องสูบน้าปีนขึ้นลงหน้าผาสูงร่วม ๔๐ เมตร เพอื่ สบู นา้ ใสบ่ อ่ กลมทเี่ รากอ่ ดว้ ยอฐิ มอญ ใชท้ งั้ หมู่บ้านเล็กๆ ปีแรกมีเด็ก ๘ คน อุ้ เอ้ เอก (ดินแดง) โก๊ะ นอ้ งเลก็ มกุ ดา รงุ่ โรจน์ ธรี ะวทิ ย์ อายรุ ะหวา่ ง ๔ ถงึ ๙ ขวบ ผใู้ หญส่ หี่ า้ คน แตเ่ ปน็ ชวี ติ บกุ เบกิ ทสี่ นกุ มาก ปแี รกผมเปน็ คนขับรถ อี๊ดกับสานนท์มาปีที่ ๓ เรามีคนทางานเกษตร ตัวใหญ่ๆ และคนของชาญมาช่วยเรื่องแบกเครื่องสูบน้า ในตอนแรก แต่ก็มีคนหนุ่มสาวแวะเวียนมาเยี่ยมมาช่วย งานไมข่ าด กอ็ ยา่ งทบี่ อก หมบู่ า้ นเดก็ ยคุ โนน้ เปน็ โรงเรยี น ในฝันของคนหนุ่มสาวยุคนั้น
กลางคืนจะเป็นช่วงที่มีความสุขของเรา ได้พูด ได้คุยเรื่องดีๆ ที่เป็นความคิดความอ่าน โดยเฉพาะในคืน
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 23
