Page 63 - MAKSİMUM BİZ | SAYI:64 | MART 2026

Bu hobide seni en çok heyecanlandıran
veya mutlu eden şey ne?
Beni en çok heyecanlandıran
şey, günlerce uğraştığım zor bir
akor geçişini veya ritmi nihayet
akıcı bir şekilde yapabildiğim
“o an”. Tabii bir de şarkı söylerken
zamanın durması… Karşımda
biri olsun ya da olmasın, o
an sadece hissetmek. Eğer
birinin duygularına, kalbine
dokunabiliyorsam, işte o an her
şey anlam kazanıyor.
Hobinle ilgili unutamadığın bir anını
bizimle paylaşır mısın?
Birkaç sene oldu, bir yarışmaya
katılmak için hazırlanıyordum.
Yarışmadan bir gün evvel
hastanede anafilaksi geçirmiştim.
Ertesi gün sahneye çıkmadan
hemen önce kalbimin bir an
duracakmış gibi hızla attığını
fark ettim. Sahnede sadece
mikrofon tutan ellerim değil,
ayak parmak uçlarım bile tir
tir titriyordu. Şarkımı bitirip
alkışları duyduğumdaysa, o
küçükken hayal kuran hâlimle
gurur duymuştum. Finale
çıktığımı öğrendiğim o an, “İyi ki
vazgeçmemişsin.” diye fısıldadı
içimdeki küçük kız. Sanki bana
tekrar hatırlattı kalbimin taa
derinliklerindeki hayallerimi... Bu
kısacık anı hiç unutamıyorum.
Bize kendinden bahseder misin?
Ben Büşra. Organizasyonel Tasarım
ve Çevik Dönüşüm Müdürlüğü’nde
Çevik Koç olarak görev yapıyorum.
Şirketimizin Çevik Dönüşüm
sürecinde takımların daha verimli
ve değer odaklı çalışmasına destek
oluyor, bu yolculukta onlara eşlik
ediyorum.
Hobin nedir? Bu hobiyle nasıl tanıştın?
Müzik… Küçük bir kızken
tanıştım. Plastik tarakları elime
alır, küçücük odamı koca bir
sahneye dönüştürürdüm. O
anlarda; perdelerim kulis,
oyuncaklarım da seyircim olurdu.
Bitirip selam verdiğimde o
minik oyuncaklarım bana alkış
tutardı sanki. Tabii zaman geçti,
büyüdükçe hayallerim de benimle
büyüdü. Sesim, çeşitli küçük çaplı
yarışmalarda yankı buldu, sahneler
en ışıltılı hatıralarım hâline geldi.
Bir gün kendi ukulelemi alıp
tellerden çıkan naif melodilere
eşlik etmeye başladım. Evde
internetten ders videolarını
izleyerek çalıp söyleyebilecek
kıvama geldim. İşte ruhumu
besleyen ukulelem ile hikâyem
böyle başladı.
Bu hobi hayatına neler katıyor?
Günün yoğunluğu içinde
yuvarlanıp giderken ukulele çalıp
şarkı söylemek benim için âdeta
bir meditasyon hâline geldi.
Yoğunlukta, belirsizlikte ya da
yorgun hissettiğim anlarda nefes
almamı sağlıyor. Zihnimi tamamen
uzaklaştırıp sadece ritme ve
melodiye odaklanabiliyorum.
Sanki şarkılar benim yerime
konuşuyor. Ukulelemin o küçücük
gövdesinden çıkan neşeli sesler,
en yorgun olduğum günde bile
modumu bir anda yükseltebiliyor.
maksimumbiz
61