Page 36 - ชีวิตและงาน-2
P. 36
เมื่อปีพ.ศ.2506ผมไดเ้ขา้ไปเป็นศิษยก์ารบินรุน่น.30ของโรงเรียนการบินทหารอากาศที่โคราช ดข้นึ้ไปเป็นศิษยก์ารบินชนั้มธัยมแลว้ผมไดท้าการบินกบัเครื่องบินC-47ดาโกตา้และครูการบินที่มา ารฝึกสอนใหแ้ก่ผมก็คือพี่วีระพี่วีระไดถ้่ายทอดความรู้และประสบการณต์่างๆเก่ยีวกบัC-47ใหแ้ก่ ย่างเต็มท่ี ทาใหผ้มไดป้ระสบความสาเร็จจบการฝึกการศึกษาออกมาเป็นนกับินประจาการของ
ทพัอากาศได้ อาล้ยพื่่วั่ระ
เม่ือปี พ.ศ. 2506 ผมได้เข้าไปเป็นศิษย์การบินรุ่น น.30 ของโรงเรียนการบินทหารอากาศ
การรบัราชการในการทพัอากาศชว่งหนึ่งของผมและพี่วีระไดม้ีโอกาสรบัราชการอย่ดูว้ยกนัที่
ที่โคราช เมื่อได้ขึ้นไปเป็นศิษย์การบินช้ันมัธยมแล้ว ผมได้ทําาการบินกับเครื่องบิน C-47
บิน 6 ไดท้ าการบินเครื่องบินพระราชพาหนะรว่ มกนั
ดาโกต้า และครูการบินที่มา ทําาการฝึกสอนให้แก่ผมก็คือพี่วีระ พี่วีระได้ถ่ายทอดความรู้ และประสบการณ์ต่างๆ เก่ียวกับ C-47 ให้แก่ผมอย่างเต็มท่ี ทําาให้ผมได้ประสบความสําาเร็จ
เมื่อครง้ัที่ฯพณฯพลเอกเปรมติณสลูานนท์ซึ่งดารงตาแหน่งนายกรฐัมนตรีอย่ใูนขณะนน้ัได้
จบการฝึกการศึกษาออกมาเป็นนักบินประจําาการของกองทัพอากาศได้ การรับราชการในการทัพอากาศช่วงหนึ่งของผมและพี่วีระ ได้มีโอกาสรับราชการ
ทางไปเยือนประเทศสหรฐัอเมริกาและประเทศต่างๆในทวีปยโุรปท่านไดใ้ชเ้คร่ืองบินDC–8ของ
อยู่ด้วยกันที่กองบิน 6 ได้ทําาการบินเครื่องบินพระราชพาหนะร่วมกัน
ทพัอากาศผมไดท้าหนา้ที่เป็นผบู้งัคบัเครื่องบินและนกับินที่1และในภาระกิจเดียวกนันี้ พวี่ีระซ่ึง
กิจการเดินทางของพล.อเปรมนน้ันาน3อาทิตยก์ว่า
เมื่อคร้ังที่ ฯพณ ฯ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งดําารงตําาแหน่งนายกรัฐมนตรีอยู่ใน
นนั้ มียศพลอากาศตรีขกณ็ไะดนท้ั้นาหไดน้า้เทดิน่ีเปท็นางผไอู้ปาเยนือวนยปกราะรเทเดศินสหทราัฐงอเผมมริกาบัแพละ่ีวปีรระะจเึงทไศดตป้่างฏๆิบตัในิหทนวา้ีปทยุี่รโรว่ปมกทนั่านในได้ ใช้เคร่ืองบิน DC - 8 ของ กองทัพอากาศ ผมได้ทําาหน้าท่ีเป็นผู้บังคับเคร่ืองบินและนักบินท่ี 1 และ
ในภารกิจเดียวกันนี้ พี่วีระซึ่งขณะนั้นมียศพลอากาศตรี ก็ได้ทําาหน้าที่เป็นผู้อําานวยการเดินทาง ผมกับพี่วีระจึงได้ปฏิบัติหน้าที่ร่วมกันในภารกิจการเดินทางของพล.อ เปรม น้ันนาน 3 อาทิตย์กว่า
เมื่อพี่วีระจะยา้ยจากกองทพัอากาศไปดารงตาแหน่งกรรมการผอู้านวยการใหญ่บริษัทการบินไทย
เดินทางไปด้วย
เมื่อพี่วีระจะย้ายจากกองทัพอากาศไปดําารงตําาแหน่งกรรมการผู้อําานวยการใหญ่
ดคราวหนึ่งพี่วีระไดเ้ดบินรทิษาัทงไกปาตรรบวินจไเทยย่ียมจสําาากนัดกังคารนาขวอหงนบึ่งรพิษ่ีวัทีรกะาไรดบ้เดินินไทยางจไปากตดัรวใจนเยป่ียรมะเสทําาศนตัก่างงาๆนขใอนง
บริษัท การบินไทย จําากัด ในประเทศต่างๆ ใน ทวีปยุโรป พ่ีวีระก็ได้กรุณาชวนผมให้ร่วม
ยโุรปพี่วีระกไ็ดก้รุณาชวนผมใหร้ว่มเดินทางไปดว้ย
ครอบครัวของผมกับครอบครัวของพ่ีวีระเราสนิทสนมกันมาก คร้ังหน่ึงพ่ีวีระ
ครอบครวัของผมกบัครอบครวัของพ่ีวีระเราสนิทสนมกนัมาก ครงั้หนึ่งมี่พ่ีวีระและครอบครวัไดไ้ป
และครอบครัวได้ไปเยี่ยมครอบครัวของผมท่ีบ้านและได้มีโอกาสพบกับคุณพ่อและคุณแม่ มครอบครวั ของผมท่ีบา้ ขนอแงลผมะดได้วยม้ ีโเมอื่อกพาี่วสีรพะกบลกับบั ไปคแณุ ล้วพ่อคุณพ(จ่อขออมงพผมลถ(จนอมมพล กถิตนตอมิขจกริต)ติขแจลร)ะคไดุณ้พูดแชมม่ขกอับงผผมมว่า
“คุณวีระนี่คุยสนุกและอัธยาศัยดีนนะ”
เม่ือพี่วีระกลบัไปแลว้คณุพ่อของผมไดพ้ดูขมกบัผมว่า“คณุวีระน่ีคยุสนกุและอธัยาศยัดีน่ะ”
พี่วีระเป็นท้ังครูและเป็นทั้งพี่ที่ดีแก่ผม หลังจากที่พี่วีระและผมได้เกษียณอายุราชการแล้ว
เราก็ไม่ค่อยได้พบกัน จนกระทั่งผมได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของพี่วีระ ทําาให้ผมตกใจและ
พี่วีระเป็นทงั้ครูและเป็นทงั้พี่ท่ีดีแก่ผมหลงัจากท่ีพี่วีระและผมไดเ้กษียณอายรุาชการแลว้ เรากไ็ม่
เสียใจเป็นอย่างย่ิง ไดพ้บกนัจนกระท่งัผมไดท้ราขบอใขห่า้บวุญกกาุศรลเสทียี่พชี่วีวีริตะไขดอ้ทงําาพมี่วาไีรดะ้โปทรดาใดหลผบ้ันมดตากลใจหแ้ดลวงะวเิญสียญใาจณเปอัน็นบอรยิส่าุทงธยิ์ขิ่งองพ่ีวีระ
ได้ไปสถิตอยู่ในสรวงสวรรค์ชั้นฟ้าด้วยเถิด
ขอใหบ้ ุญกุศลที่พี่วีระไดท้ ามา ไดโ้ ปรดดลบนั ดาลใหด้ วงวิญญาณอนั บริสทุ ธิ์ของพ่ีวีระ ไดไ้ ปสถิต นสรวงสวรรคช์ นั้ ฟ้าดว้ ยเถิด
36
พลอากาศเอก ยุทธพงศ์ กิตติขจร
พลอากาศเอกยทุ ธพงศ์ กิตติขจร
