Page 37 - ชีวิตและงาน-2
P. 37
ขอคุณพระ รัตนตรัย ในสามภพ รวมความดี ล้วนมีมา ท่ัวสากล น้อมนําาจิต พี่วีระ พาผ่านภพ ย้อนคืนวัน สรวนเส เฮสําาราญ ณ.ที่น้ัน สุขสงบ พบรัตนะ ได้พักผ่อน นอนอ่ิมสุข นับเหนือกาล
ร่วมบรรจบ นบน้อมนําา ธรรมแห่งผล ร่วมบันดล บันดาลให้ ได้พบพาน เจอบรรจบ พบเพ่ือนเก่า สุขสนาน ได้พบพาน หลังเลือนลับ มานับนาน เหนือกาละ แห่งกฏเกณฑิ์ อันไพศาล ด่ังนิพพาน เหนือมวลทุกข์ สุขนิรันดร์
เข่ยนถิ่ึงพื่่วั่ระทั้่เคืารพื่ร้ก
จะว่าไปแล้วบ้านเราท้ังสองครอบครัวรู้จักคุ้นเคยกันมานานมากจนจําาไม่ได้ว่า เริ่มต้นมา ต้ังแต่เมื่อไหร่ จนกลายเป็นเหมือนท้ังเพื่อนสนิทท้ังญาติพี่น้อง รวมอีกทั้งครอบครัวเรามีหลาย สิ่งหลายอย่างท่ีคล้ายคลึงกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ครอบครัวท่ีเราต่างก็มีลูก 3 คน ที่ประกอบด้วย ลูกชาย 2 คน ลูกสาว 1คนเหมือนกัน เพียงแต่สลับตําาแหน่งกันเท่านั้น อีกท้ังอายุของเด็กๆ ก็ไล่เล่ียกัน ลูกๆ วิ่งเล่นด้วยกันมาตั้งแต่จําาความได้ จนเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่เติบโตใน สายอาชีพของตนเอง เด็กๆ ก็ยังสนิทสนมกันเหมือนพี่น้อง มาถึงวัยท่ีเด็กๆ ต้องเข้าโรงเรียน ก็เข้าโรงเรียนสาธิตเกษตรเหมือนกัน จึงทําาให้ครอบครัวเรามีความสนิทสนมมีเร่ืองพูดคุย แลกเปล่ียนกันตลอดเวลาย่ิงมาถึงช่วงที่พ่ีบุญได้รับมอบหมายให้ไปรับตําาแหน่งเป็นผู้ช่วย ทูตทหารประจําาประเทศญ่ีปุ่นและเกาหลีใต้ต่อจากวาระของพี่วีระ หนูยังจําาคําาหยอกล้อ ของพี่วีระได้เป็นอย่างดีท่ีว่า
“นี่พ่ีมาสร้างตึกใหม่เพ่ือเตรียมให้พวกหนูไปอยู่กันนะ” เพราะถึงคราวท่ีพ่ีบุญมารับ ตําาแหน่งผู้ช่วยทูตทหารที่ประเทศญ่ีปุ่นจึงได้ไปใช้ตึกสําานักงานของสถานทูตที่เพิ่งสร้างเสร็จ เป็นคนแรก รวมทั้งพ่ีวีระและพ่ีเต็มยังได้ให้คําาแนะนําาท่ีดีในการใช้ชีวิตในต่างแดนและช่วยแวะ เวียนมาดูแลหลานๆ เสมอๆ ในขณะดําารงตําาแหน่งเป็นอย่างดี ด้วยหลังจากพี่บุญครบวาระการ ดําารงตําาแหน่งกลับมาเมืองไทยก็มาดําารงตําาแหน่งเป็นผู้ว่าการท่าอากาศยาน ส่วนพ่ีวีระก็ได้ รับตําาแหน่งผู้อําานวยการสูงสุดของบริษัทการบินไทยในเวลาใกล้เคียงกัน ทําาให้ครอบครัวเรา ท้ังสองย่ิงผูกพันใกล้ชิดกันมากขึ้นท้ังด้านการงานและเร่ืองครอบครัวท้ังพี่วีระกับพี่บุญพี่เต็ม และตัวหนู รวมไปถึงลูกๆ ท่ีไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ในบางขณะครอบครัวเราทั้งสองมีโอกาส เดินทางไปดูงานหรือท่องเที่ยวต่างประเทศร่วมกันหลายหน ซ่ึงแต่ละครั้งท่ีไปได้ท้ังความ สนุกสนานเสียงหัวเราะความรู้เป็นประสบการณ์ท่ีมีความสุขและยากจะลืมเลือนได้เลย หนูยังจําาได้เสมอ ทุกคร้ังที่เดินทางไปต่างประเทศ พ่ีวีระจะต้องใส่นาฬิิกา 2 เรือนเสมอ เรือนนึงเป็นเวลาในประเทศไทย ส่วนอีกเรือนเป็นเวลาของประเทศปลายทางท่ีเราจะไป เพราะ พ่ีวีระเป็นคนที่มีระเบียบวินัยในการใช้ชีวิตอย่างเคร่งครัดเสมอ เป็นคนท่ีดูแลสุขภาพตัวเอง เป็นอย่างดี ต้องดื่มนมอุ่นๆ เสมอๆ เพราะเวลาต่างประเทศไม่ตรงกับบ้านเรา
37
