Page 142 - MESNEVİ - 1.CİLT
P. 142
Fakat iki parmağını iki gözünün üstüne koy: bir şey görebilir misin? İnsaf et!
Sen görmesen de dünya yok değildir. Kusur, ancak şom, nefsin parmağında.
!
Kendine gel! Gözünden parmağını kaldır da ne istiyorsan gör.
!
Nûh’un ümmeti, Nûh’a “Nerede sevap?” dediler. Nûh “duymamak, görmemek için elbisenize büründüğünüz cihette.
!
1405. Elbiselerinize bürünüp yüzünüzü, başınızı sardınız; ondan dolayı gözünüz olduğu halde görmediniz” dedi.
!
İnsan gözden ibarettir. Geri kalanı bir deridir. Göz de, dostu gören göze derler.
!
İnsan, dostu görmeyince kör olsun, daha iyi. Böyle adam Süleyman bile olsa, karınca ondan yeğdir. "
!
Bu yepyeni sözler, Rum elçisini semaa getirdi, Ömer’i görmek iştiyakı arttı.
!
Gözünü o padişahı aramaya dikti, eşyasını da kaybetti, atını da.
!
1410. O iş erinin ardına düşmüş, her tarafa koşmakta, delicesine onu aramaktaydı.
!
“Dünyada böyle adam da olur mu ki cihandan can gibi gizlenmiş” diyordu.
!
Candan kul olmak için onu aradı. Şüphesiz, arayan bulur.
!
Bir bedevi karısı, onun yabancı olduğunu gördü; Ömer’i aradığını anlayıp “İşte şuracıkta, şu hurma ağacının altında;
!


































































































   140   141   142   143   144