Page 153 - MESNEVİ - 1.CİLT

1525. Tanrı’ya şükretmek herkesin boynunun borcudur. Kavga etmek, suratını ekşitmek, şükür değildir.
!
Şükretmek surat ekşitmeden ibaretse sirke gibi şükreden hiç kimse yok!
!
Sirke, ciğere gitmek için yol arıyorsa ona “şekerle karış da sirkengübin ol” de!
Mânayı şiire sıkıştırmaya çalışmak, haptolmakla müsavi, ondan gayrı bir şey değil. Şiirde mâna, sapan gibi... istenen yere gitmesine imkan yok.
!
“Tanrı ile oturmak dileyen tasavvuf ehliyle otursun“ sözünün mânası
!
Elçi, bu bir iki kadehle kendinden geçti; hatırında ne elçilik kaldı, ne getirdiği haber!
!
1530. Tanrı kudretine hayran olup kaldı; makam erişip sultan oldu.
!
Sel denize kavuştu deniz oldu. Tane ekinliğe vardı, ekin oldu.
!
Ekmek Âdem Atanın vucuduna karıştı, ölü iken dirildi, haberdar oldu.
!
Mum ve odun, ateşe can verip yanınca nursuz vücutları nurlandı.
!
Sürme taşı, (döğülüp) gözlere çekilince iyi görmeye sebep oldu, gözcü kesildi.
!
1535. Ne mutlu o adama kendisinden kurtulmuş, diriye ulaşmıştır!
!
Yazık o diriye ki ölü ile oturmuş, ölmüş; hayatını kaybetmiştir!
!