Page 155 - MESNEVİ - 1.CİLT

Tacir, Hindistan’a gitmek üzere yol hazırlığına başladı.
!
Kerem ve ihsan dolayısıyla, kölelerinin, cariyeciklerinin her birine “Çabuk söyle, sana Hindistan’dan ne getireyim?” dedi.
!
1550. Her birisi ondan bir şey diledi. O iyi adam hepsine, istediklerini getireceğini vadetti.
!
Duduya da “Sen ne armağan istersin, sana Hindistan elinden ne getireyim?” dedi.
!
Dudu dedi ki: “Oradaki duduları görünce benim halimi anlat.
!
Dedi ki: Sizin müştakınız olan filan dudu, Tanrı’nın takdiriyle bizim mahpusumuzdur.
!
Size selâm söyledi, yardım istedi; sizden bir çare, bir kurtuluş yolu diledi.
!
1555. Dedi ki: Reva mıdır ben iştiyakınızla gurbet elde can vereyim.
!
Sıkı bir hapis içinde olayım da siz gâh yeşilliklerde, gâh ağaçlarda zevk ve sefa edesiniz.
!
Dostların vefası böyle mi olur? Ben şu hapis içindeyim, siz gül bahçelerinde.
!
Ey Ulular! Bir seher çağı şarap meclisinde bu inleyen garibi de hatırlayın!
!
Dostların sevgiliyi anması, sevgiliye ne mutludur. Hele anan ve anılanın biri Leylâ, öbürü Mecnun olursa.
!
1560. Ey güzel endamlı sevgilinin mahremleri! Kendi kanımla doldurduğum peymaneleri içmem reva mı?