Page 29 - MESNEVİ - 1.CİLT

Ey yoldaş, ey arkadaş! Sûfî, vakit oğludur (bulunduğu vaktin iktizasına göre iş görür). “Yarın” demek yol şartlarından değildir.
!
Sen yoksa sûfî bir er değil misin? Vara, veresiyeden yokluk gelir”.
!
135. Ona dedim ki: “Sevgilinin sırlarını gizli kapaklı geçmek daha hoştur. Sen, artık hikâyelere kulak ver, işi onlardan anla!
!
Dilbere ait sırların, başkalarına ait sözler içinde söylenmesi daha hoştur.”
!
O, “Bunu apaçık söyle ki dini açık olarak anmak... gizli anmaktan iyidir.
!
Perdeyi kaldır ve açıkça söyle ki ben, güzelle gömlekli olarak yatmam” dedi.
!
Dedim ki: “O apaçık soyunur, çırılçıplak bir hale gelirse ne sen kalırsın, ne kucağın kalır, ne belin!
!
140. İste ama, derecesine göre iste; bir otun, bir dağı çekmeye kudreti yoktur.
!
Bu âlemi aydınlatan güneş, bir parçacık yaklaştı mı, her şey yandı gitti!
!
Fitneyi, kargaşalığı ve kan dökücülüğü araştırma, Şems-i Tebrizî’den bundan fazla bahsetme.
!
Bunun sonu yoktur; sen yine hikâyeye başla, onu tamamlamana bak.
!