Page 363 - MESNEVİ - 1.CİLT

Kötü kazaları üstümüzden esirge; bizi Tanrı’ya razı olan kardeşlerden ayırma!
!
Senin ayrılığından daha acı bir şey yok... Sana sığınmazsak sen esirgemezsen işimiz, gücümüz ancak kargaşalıktır.
!
Zaten malımız mülkümüz; malımızın, mülkümüzün yolunu kesmekte... Zaten cismimizi soyup çırçıplak bırakmakta!
!
Elimiz, ayağımıza kastettikten sonra artık kim, senin lûtfun olmadıkça canını kurtarabilir ki?
!
3905. Bu pek büyük tehlikelerden canını kurtarsa bile kurtardığı şey ancak idbar ve tehlike sermayesi kesilir.
!
Çünkü can, canana ulaşmadıkça ebediyen kördür... ebediyen yaslıdır.
!
Esasen senin inayetin olmazsa can, âdeta bir tutsaktır; seninle diri olmayan canı ölü farz et.
!
Sen kullara darılır, kulları kınarsan, Ey Tanrı hakkındır, yaparsın.
!
Aya, güneşe kusurlu, nursuz... Servinin boyuna iki büklüm;
!
3910. Feleğe, arşa hor ve aşağı... Madene, denize yoksul desen,
!
Kemaline nispetle yaraşır. Çünkü yokluklara kemal verip onlara eriştirme kudreti ancak senindir.
!
Çünkü sende yokluk ve ihtiyaç yoktur; yokları icat eden, onları ihtiyaçtan kurtaran sensin.
!
Yetiştiren, yakmayı da bilir; çünkü yırtık söken, dikmeyi de bilir.