Page 37 - MESNEVİ - 1.CİLT

Kuyumcuyu öldürme ve zehirlemenin tanrı emriyle olup padişahın isteğiyle olmadığı
!
O adamın, hekimin eliyle öldürülmesi, ne ümit içindi ne korkudan dolayı.
!
Tanrı’nın emri ve ilhamı gelmedikçe hekim, onu padişahın hatırı için öldürmedi.
!
Hızır’ın o çocuğun boğazını kesmesindeki sırrı halkın avam kısmı anlayamaz.
!
225. Tanrı tarafından vahiy ve cevaba nail olan kişi her ne buyurursa o buyruk, doğrunun ta kendisidir.
!
Can bağışlayan kişi öldürse de caizdir. O, nâibdir eli Tanrı’nın elidir. !
İsmail gibi onun önüne baş koy. Kılıcının önünde sevinerek, gülerek can ver.
Ki Ahmed’in pâk canı, Ahad’la nasıl ebediyse senin canın da ebede kadar sevinçli ve gülümser bir halde kalsın.
!
Âşıklar, ferah kadehini, güzellerin elleri ile öldürdükleri vakit içerler.
!
230. Padişah o kanı şehvet uğruna dökmedi. Suizanda bulunma, münakaşayı bırak!
!
Sen onun hakkında kötü ve pis iş işledi deyip fena bir zanda bulundun. Su süzülüp durulunca, berrak bir hale gelince bu berraklıkta bulanıklık ve tortu kalır mı, süzülüş suda tortu bırakır mı?
!
Bu riyazatlar, bu cefa çekmeler, ocağın posayı gümüşten çıkarması içindir.