Page 104 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Mutlak büyü nedir, gözlerinden öğrendim; aşkından, can mumunu yak- tım, parlattım...
Gözlerimi yüzüne dikmişim; kem gözler halimden ırağ olsun, nazar değmesin bu hale.
!
Çalgıyı, neşeyi uyandır, ver kendini bana, bana uy; kötü gözlerin kör ol- ması için çevir yüzünü, böylece bak bana.
Dirilmek için kendini bana ver de sonra o güvenilir afsunu oku, üfür ölü- ye İsa gibi.
Ey yüzü aydan da güzel, yüzünü yüzüme koy da bu kul o ebedi devleti görsün.
Hani bu öpüş yavuklumundur, o öpebilir ancak demiştin ya, rüyada gör- düm, benmişim o, şeker dudaklarını öpüyormuşum, o şekerden tadıyor- muşum.
Meleklere can kesilseydi, o sevgili, “Kimseyi oğul edinmez” ayetini yü- zünde gösterseydi, eşsizliğini aleme bildirseydi ne olurdu ya Rabbi.
Senin eline yapıştığım andan beri başka hiç kimseyi görmedim, yalnız öylesine bir kendinden geçiş alemine daldım ki orda ne akıl kalmış, ne fikir, hepsi de kaybolmuş gitmiş.
Sun o nar renkli kadehi, doldur, ağzı ağzına doldur da gözüm doysun, ha- set bir yana kalsın.
Yücelerden gelen şarabı, “Yoktur ondan başka tapacak” meclisinde sun da ruh Tanrı’yı görsün, kalıbı yıksın gitsin.
Akıl aynası, şu yünden yapılma mahfazaya benzeyen kalıptan bir hoşça çıkıp gittikten sonra artık istediğin kadar bu yün parçasını döv.
!
! !
!104