Page 142 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler
P. 142
!
!
Kimi aşık görürsen, onu maşuk bil. Zira o, aşka nisbetle hem aşıktır, hem de maşuktur.
!
Aşık maşukuna meyli olduğu gibi maşukun da aşıkına meyli vardır. Her iki tarafta meyil ve istek olduğu içindir ki maşuk, aşık olur. Şüphesiz ki her ikisi de aşk kelimesinden müştakdırlar. Şu halde hakikat özüyle ba- karsan ikisi de aşktır. Aşk bazen isteyen oldu, bazen istenilen. Bazen ken- di seven oldu, bazen de sevilen. Bu sırdan haberdar olmasını istiyorsan haydi; bir dilbere gönül ver ve önünde öl.
!
Aşıkların hayatı ölmektedir. Gönül vermedikçe gönül bulamazsın.
!
Sen nesin? Denizin yüzündeki su habbecikleri gibisin. Hakikatte sen su- dan başka birşey değilsin. Rüzgar seni sudan dışarı çıkarmıştır. Sendeki bu taayyünü, hakikatte sana rüzgar vermiştir. Git öl! Varlık rüzgarını rüz- gara ver ki, derya olasın da her murada eresin. Aşığın ölümü o bildiğin ölüm değildir, su habbeciklerinin ölümüdür. Su habbecikleri ölmekle suya dalarlar. O deniz öyle bir denizdir ki, ummanda gark olmuştur.
!
! ! !
! ! ! !
!142


































































































   140   141   142   143   144