Page 140 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler
P. 140
!
!
Can kadehimiz dudaklarının şarabıyla dudağına kadar doldu, sarhoş olup kendimizden geçtik de dudağını ısırdı, sarhoşluğunu belli etme demek istedi bize...
!
Gece gündüz Şemseddin’in aşkına düşmemiş olsaydık tuzaklara, sebeple- re boş mu verebilirdik biz?
Aşkının hararetiyle yanıp yakılmasaydık, şehvet putu ıssısıyla varlığımızı kökünden yıkardı bizim.
Aşkının okşayışları, sevgisinin lütufları, bütün zahmetlerden, bütün yor- gunluklardan kurtardı bizi.
Onun can sevgisi de ne de kimyamış ki bütün zahmetler, yorgunluklar, zevkin, rahatın ta kendisi oldu gitti.
Tanrı’nın geliştirip yetiştirme yardımları, o padişaha hizmet etmek üzere bizi edep kaynağından suladı, bitirdi; var etti, yetiştirdi.
O ulular ulusunun güzellik baharı, ansızın şaşılacak şakayıklar, reyhanlar, güller gösterdi bize.
Ne devlet, ne saadet, ne baht, ne yüce yıldız bu ki bütün canların dilediği canla bizi dilemekte.
Can kadehimiz dudaklarının şarabıyla dudağına kadar doldu, sarhoş olup kendimizden geçtik de dudağını ısırdı, sarhoşluğunu belli etme demek is- tedi bize.
Binlerce şükürler olsun o huyları güzelden, o şaşılacak dilberden, görül- memiş bir bahttır yüz gösterdi bize.
Lütfedip sürahiler döndürdüğü o mecliste zevkin, neşenin gönlü de, canı da değer bakımından ağırlaştı, çeviklik bakımından tezleşti bize.
Tebriz ülkesinde abıhayat kaynağı var; gönül bizi kınnap gibi o yana çe- kip duruyor.
!
!
!140

