Page 138 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

“Hısımlarına dön. Sen bizi bıraktın, yeni dostlar tuttun; sen bizimle key- findesin ama bizim de sensiz keyfimiz kaçar.”
Efendi! Bu kınama, sana akraba yolundan geliyor. Kiminle eş oldunsa o, seni asıl akrabandan ayırıyor...
Sükut et; çünkü onların çabalamaları faydasızdır. Bir şeye düşkünlüğün sona ermesi himmetin tesiridir.
Adem devrinden mahşer gününe kadar bu uzun söz kısalmadı ve kısal- maz...
Sarhoşluk, aşıklık, gençlik, sofuluk, nevruz, ilkbahar, çimenler hepsi “Sala...” ediyorlar. Cihanın gözü, bunun gibi bir bahar asla görmedi. Yer- den, dağlardan kimya fışkırıyor... Eğer güzelyüz görmeye mahremsen, her ağaca yaslanmış talihli bir huri görünüyor, gör. Çiçekler ruh şarabın- dan kase kase içiyorlar, onlara doğru bak; bak ki, sana: “Sala...” ediyor- lar. Çiçeklerin şarap içişini görmedinse bari çiçekleri gör. Ey çiçek! Sana aferin... Ey rüzgar! Sana merhaba...
Sümbül, şükrederek gülün kulağına gizlice dedi ki:
“Yaratanın sayesi üzerimizden asla eksilmesin. Geçen sene biz hepimiz hırkaları üstümüzden attıktı; canlar onun yolunda esirgenmezken, birkaç kaftanın lafı mı olur?...”
Heyezan eden ve kötü düşünen her cimrinin körlüğüne karşı, ey eskiden vazgeçen gönül! Bari bir tazesini bul...
Her padişah bir sarık bağışlar bu padişah da, akıl ve sağlam kafa bağışlar. Bu padişah vergisi sayısız canlardır...
!
! ! ! ! ! !
!138