Page 165 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Murad sensin. Neden her yöne koşuyorsun?
O sen demektir. Ama sen sakın Ben deme: Hep Sen diye söyle!
Senlik, O’luk şaşkınlıktan ileri gelir. Göz dürüst görürse sen O olursun, O da sen olur.
!
Sen gönüle geldiğin zaman, Allah’ın sıfatını alırsın da, Tur-i Sinanın pa- rıltısını sineden apaçık gösterirsin.
Sen geceleyin evi aydınlatınca, ışık vasfını alırsın da, parıltıdan, aydınlık- tan, evi bütün nurlar kaplar...
Sen hangi mecliste bulunsan, şarap vasfını alırsın da, güzel yüzlülüğün- den oradakilere coşkunluklar, taşkınlıklar verirsin...
Cihan donmuş, iki cihan ölmüş olsa, onların yerine gaybtan ne cihanlar koyup gösterirsin.
Kararsızların içten gelen bu zorlu isteyişleri sendendir. Yoksa bu kapkara çamurun berraklıkla ne tanışıklığı olabilir.
Felek, topraktan olan şeyin çevresinde gece gündüz dönüyor. Ey felek! Sen ziya madeni değil misin? Bizden ne diliyorsun?
Bir dilenci padişahtan ihsan isterse, şaşılmaz. Fakat bir padişah dilenci- den dilenirse, işte buna şaşılır.
Ey Tebriz! Şems-i dine söyle. Yüzünü bize dönsün. Hayır yanıldım. Ona öyle deme. Ey Şah! Sen arka değilsin, hep yüzsün, de.
!
! ! ! !
!165