Page 1589 - JUNIO 2024
P. 1589

Estar preto de ti é agora o meu mellor destino e non o cambio por                           4
                  outro, só quero vivir cun amor como o teu, vivir ao teu lado e xunto
                  ás nosas cousas e todos eses soños que cabían nos nosos ollos

                  afastados.

                  Recordo todas esas veces que enchiches de ilusións o meu camiño
                  para  non  deixar  de  andar,  lembra  ti  todos  os  veráns  que  nos
                  estrañamos,  todas  esas  veces  que  nos  sentamos  a  escribirnos
                  palabras amorosas que diluísen a distancia...


                  Cada vez que cambiei o meu rumbo foi para achegarme a ti, agora
                  estarei para acompañarche cando sintas que o mundo é distante,
                  para escoitarche cando chegue a túa sensibilidade, para apoiarche
                  cando queiras realizar algo, porque só fas cousas fermosas.

                  Un rostro de Deus que non coñecía atopei en ti, ese mesmo Deus

                  que  regala  bendición  aos  que  aman,  cada  mirada  doce  túa
                  lémbrame  que  amar  debe  ser  un  agasallo  do  ceo  que  chega  á
                  terra, e que debe rescatarse e coidarse.

                  Rescatemos tamén os bicos que non chegaron a nós e quedaron
                  no mar, se seica están no ceo deixémolos aí, algunha razón terá

                  para permanecer aí nos días en que o sol foi moi pequeno para nós,
                  había moito de ti por ese entón.

                  -Todas as cousas están en ti-

                  Nas rúas da miña cidade, e nos atardeceres do campo, por iso a

                  vida foi soportable e sempre houbo a esperanza de coincidir, traes
                  contigo toda a túa dozura, a túa tenrura de todas esas noites en que
                  a lúa non díxoche nada e esperaches paciente que chegase unha
                  carta, pois non podería chegar a flor que tiven na miña man.


                  A distancia non puido contra este gran amor que foi máis grande.

                  Debes saber que che cielo, levarei case todas as pingas de choiva
                  que nos mollaron en cidades distintas, todas as letras do teu nome,
                  todas as nosas cartas espérannos

                  Todo o noso amor, e xa ningunha distancia ...que nos separe.


                  Sempre meu, sempre túa, sempre noso.

                  Desde o meu recuncho para ti.

                  O teu amor.
   1584   1585   1586   1587   1588   1589   1590   1591   1592   1593   1594