Page 143 - ยกเลิกอายุ
P. 143
ใครค่ รวญตคี วามทา ความเขา้ ใจปรชั ญามนั หายากหาเยน็ แต่แล้วผมก็มีโอกาสได้อยู่ว่าง จริงขึ้นมา...เพราะฤดูฝน ที่ร้ายแรง เป็นฝนแรกที่ต้องเผชิญในป่า
ฤดูฝนในป่ามันเปียกแฉะ ฝนตกตลอดวัน จน ทา งานการทา การอะไรไมค่ อ่ ยได้ ระหวา่ งนนั้ ผมเพงิ่ กลบั จากการออกไปทา หนา้ ที่ (ฝกึ งาน) กบั หมทู่ หารเคลอื่ นไหว ปลุกระดมมวลชนชายขอบฐานที่มั่น เข้ามาพักผ่อนใน กองร้อย ฝนมันตกไม่มีหยุดตลอดวันมาหลายวัน ก็เลย เป็นโอกาสดีให้ผมได้นั่งอ่านหนังสือปรัชญาเล่มน้อย ของเหมาเจ๋อตงอย่างเต็มที่เป็นเวลาสามวัน สามวันนั้น ผมขบคิดแต่ปัญหาปรัชญาวิภาษวิธีอย่างเดียว
มเี วลาวา่ งใครค่ รวญ ไตรต่ รอง มองยอ้ นประสบการณ์ จนพบกับความรู้สึกซึ่งประหลาดที่สุดในชีวิต
กระบวนการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งนั้น เริ่ม จากการเปลี่ยนแปลงทางปริมาณ สะสมไปจนถึงระดับ หนงึ่ กจ็ ะเกดิ สภาวะเปลยี่ นแลงทางคณุ ภาพ อนั จะเหมอื น การก้าวกระโดดเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
แล้วขณะที่ฝนตกหนัก และผมนั่งทบทวนคิด ปัญหาปรัชญาวิภาษวิธีอยู่ในกระท่อม ผมก็รู้สึกโปร่งโล่ง กระจ่างในสมองขึ้นมาอย่างฉับพลันทันใด
อ๋อ... มันอย่างนี้ๆ นี่เอง
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 141
