Page 144 - ยกเลิกอายุ
P. 144
142 • ยกเลิกอายุ • พิภพ | อัศศิริ | ทองแถม
ขนลุกซู่ และปีติอิ่มเอิบจิตมาก
ผมพลันนึกถึงภาวะ “ตื่นรู้” ที่เคยอ่านจาก หนังสือเซน นี่กระมัง สภาพขณะตื่นรู้ คือจิตได้ก้าวผ่าน ด่าน เข้าใจปรัชญานั้นๆ ได้ทะลุแจ่มแจ้ง
ขณะนนั้ ผมรสู้ กึ ทงั้ ทางกายและทางจติ จรงิ ๆ แลว้ จากวนั นนั้ คณุ ภาพของระบบคดิ ของผมกย็ กระดบั ขนึ้ จาก
เดิม
ผมจงึ มอี คตวิ า่ นนั่ คอื วนั ดขี องผม วนั ทผี่ ม “ตนื่ ร”ู้
ทางปรัชญาวิภาษวิธี
ตอ่ มาหลงั จากเลกิ ทา ตวั เปน็ นกั ปฏวิ ตั ิ เปลยี่ นมา
ทาตัวเป็นนักเขียนอาชีพ ในระหว่างกระบวนการศึกษา คัมภีร์ “เต๋าเต็กเก็ง” ก็มีอาการ “ตื่นรู้” เล็กๆ อยู่บ้าง แต่ไม่ใหญ่โตจนเกิดอาการทางกายอย่างครั้งแรก
หนังสือที่ช่วยให้ผมทะลวงทาความเข้าใจเรื่อง “ความไร้-ความว่าง” ของ “เต๋า” และ “เซน” ได้ คือ หนังสือ “อู๋เหมินกวน” 无 门 关 “ประตูด่านเรื่อง อู๋-ความไร้”
หนงั สอื เลม่ นใี้ นเมอื งไทยมแี ปลจากภาษาองั กฤษ ซึ่งก็แปลจากภาษาญี่ปุ่นอีกทอดหนึ่ง ชื่อหนังสือ “มุมอง กนั ” นา่ เสยี ดายทฝี่ รงั่ คนแปลและเขยี นนนั้ เขา้ ใจผดิ ฉบบั ภาษาไทยก็เลยผิดๆ ตามๆ กันไปด้วย
