Page 206 - ยกเลิกอายุ
P. 206
204 • ยกเลิกอายุ • พิภพ | อัศศิริ | ทองแถม
ผมกบั พอี่ ศั ...ผมแคอ่ ยากเลา่ เลก็ ๆ วา่ ผมรจู้ กั ตวั พี่อัศครั้งแรกๆ ในราวปี ๒๕๒๘ เพราะพี่ปอน (พิบูลศักดิ์ ละครพล) ลูกพี่ผม ใช้ผมไปรับต้นฉบับลายมือเขียนเรื่อง “โลกสีน้าเงิน”จากพี่อัศ สาหรับลงพิมพ์ในนิตยสารสู่ฝัน
หลังจากนั้น เมื่อผมฝึกเขียนเรื่องสั้นเองได้บ้าง จึงนาต้นฉบับไปส่งพี่ให้อัศได้พิจารณา ยังสานักงาน หนังสือพิมพ์สยามรัฐ
ในครงั้ คราวนนั้ ผมดว้ ยอากปั กริ ยิ ากลา้ ๆ กลวั ๆ จา ไดย้ กมอื ไหวพ้ อี่ ศั ไปหนงึ่ ที กม้ คา นบั อกี หนงึ่ ที เหมอื น นักเรียนเดินเข้าห้องครู เพื่อส่งการบ้านให้ครูตรวจความ ถูกผิด
พี่อัศพูดสั้นๆ ขณะรับต้นฉบับในวันนั้นว่า “แล้วไปเขียนมาอีกนะ อย่าหยุด”
ผมรบั คา “ครบั ครบั ” อยา่ งตวั สนั่ งนั งก แลว้ รบี
กลับมาห้องเช่าแถวศรีย่าน ทั้งเขียนและอ่าน นั่งรอนอน อกี สาม-สเี่ ดอื น- เรอื่ งสนั้ เรอื่ งแรกๆ จงึ ไดล้ งพมิ พใ์ นสยามรฐั สัปดาหวิจารณ์ ก่อนจะตามมาด้วย เรื่องที่สอง และเรื่อง ที่สาม ซึ่งในครั้งคราวนั้นจวบจนบัดนี้ ผมยอมรับเลยว่า ผมนั้นดีใจ และภาคภูมิใจที่สุดที่เรื่องสั้นผมได้ผ่านมือ พี่อัศ
ผมกับพี่อัศ ในเวลาต่อๆ มา คือนับแต่ผมได้ งานประจา ทอี่ มรนิ ทร์ ในราวๆ ปี ๒๕๓๐ ผมเปน็ คนหนงึ่
