Page 207 - ยกเลิกอายุ
P. 207
ที่รบกวนพี่อัศอยู่บ่อยครั้งมาก แรกๆ ก็ขอเรื่องสั้นมาลง พิมพ์ในนิตยสาร และครั้งหนึ่งเมื่อแพรวจัดให้มีประกวด เรื่องสั้น ผมก็เชิญพี่อัศเข้ามาเป็นกรรมการตัดสิน
ต่อมาเมื่อมีรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดเกิดขึ้น ผมกเ็ ชญิ พอี่ ศั มาเปน็ การตดั สนิ รางวลั นายอนิ ทรอ์ ะวอรด์
นี้อีก
หรอื แมแ้ ตร่ างวลั ชเู กยี รติ อทุ กะพนั ธ.์ุ ..พอี่ ศั กเ็ ปน็
หนงึ่ ในกรรมการ ซงึ่ เหลา่ นี้ ไมเ่ คยสกั ครงั้ ทพี่ อี่ ศั จะปฏเิ สธ จะด้วยนิสัยขี้เกรงใจคนของพี่อัศ ดังที่ทุกคนทราบหรือ เปล่าไม่ทราบ พี่อัศจึงไม่เคยปฏิเสธผม เหมือนว่าผมจะ ขออะไร พเี่ ขากใ็ หห้ มด ใหแ้ มแ้ ตต่ น้ ฉบบั งานวรรณกรรม เกือบจะทุกเรื่องทุกเล่ม ทั้งเก่าและใหม่ ในช่วงสิบกว่าปี ที่ผ่านมานี้ พี่อัศมอบให้ผมเป็นผู้จัดพิมพ์ออกสู่ผู้อ่าน... พิมพ์ไว้ในนามของแพรวสานักพิมพ์
พี่อัศกับผม นับแต่แรกรู้จักกันมา พี่อัศเป็นพี่ที่มีแต่ให้...
พี่โชติ...โชติช่วง นาดอน ทองแถม นาถจานง
ผมชอบจังหวะที่พี่โชติหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอยู่ในหมู่ มวลมิตรพี่น้อง นั้นดูสบายๆ และเป็นกันเองที่สุด ยิ่งอยู่ ในหว้ งยามตอ่ หนา้ แกว้ ดมื่ ยามทพี่ โี่ ชตผิ ละจากแกว้ พลาง ใช้ฝ่ามือลูบปลายเคราขาวสลวย เหมือนดั่งว่าพี่โชติเป็น
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 205
