Page 84 - ยกเลิกอายุ
P. 84
82 • ยกเลิกอายุ • พิภพ | อัศศิริ | ทองแถม
เปน็ เสมอื นหนงึ่ พอ่ แมห่ รอื วา่ ผปู้ กครอง ครไู มส่ อนหนงั สอื อยา่ งเดยี ว ยงั อบรมสอนสงั่ ใหเ้ ปน็ คนดมี วี ชิ า รวมทงั้ ดดุ า่ ว่ากล่าว (และตี) เป็นบางครั้งเมื่อศิษย์ชักจะเหลือขอ
พวกเรานักเรียนส่วนใหญ่นั่งรถประจาโรงเรียน มปี น่ั จกั รยานมาเรยี นบา้ งกบ็ างคนเปน็ บางครงั้ มอเตอรไ์ ซด์ ยังหายาก มีอยู่ไม่กี่คันในอาเภอ วันไหนโรงเรียนเลิกเร็ว กอ่ นรถโรงเรยี นมา พวกเรากจ็ ะเกาะกลมุ่ พากนั เดนิ กลบั บ้าน แต่ถ้าเลาะเลียบหาดไปตามชายทะเล ก็จะได้เล่น ทรายขาว หรือว่าได้เล่นน้าทะเลเฮฮาสนุกกันเป็นของ แถมอีกต่างหาก
ย้อนเวลากลับไปแล้วก็เห็นแต่ความสุข
ทกุ อยา่ งผา่ นไปแลว้ สา หรบั ยคุ สมยั ผม และแทบ จะไม่เหลือร่องรอยทั้งโรงเรียน และครูเก่า ต้นสน รั้วไม้ ตึกเก่าสีทึบทึม อีกทั้งป่าละเมาะ มะขามเทศ ดงลาเจียก คลอง และทะเลน้อย ที่เคยรายล้อมอยู่รอบๆ โรงเรียน
โรงเรียนเก่าที่ครั้งหนึ่งเคยเงียบจนได้ยินเสียง คลนื่ และลมจากทะเลดงั ครวญครางเขา้ มาถงึ ในหอ้ งเรยี น ในยคุ ปจั จบุ นั การศกึ ษาของชาตดิ สู ลบั ซบั ซอ้ นจน ยากทจ่ี ะคาดถงึ หวั หนิ บา้ นเกดิ และโรงเรยี นเกา่ โรงเรยี น วงั ไกลกงั วลของผมกเ็ ชน่ กนั ยากทจี่ ะหนพี น้ ไปจากความ
เปลี่ยนแปลงบรรดามีทั้งหลาย
