Page 28 - Yürüyüş Dergisi 31. Sayısı
P. 28

S SORUNLAR / ÇÖZÜMLER
          SORUNLAR / ÇÖZÜMLER




               SORUN:KOŞTURMAK SONUÇ ALAMAMAK

               ÇÖZÜM: KOLEKTVİZM VE İRADİLİK



                 Ne yapacağını bilemeyen doğru karar alamaz, ne ya-  bakabilmek gerekir.
              pacağını bilemeyen hantallaşır.
                                                                  Henüz yeterince tanımıyor da olabiliriz, bu noktada
                 Örneğin; bir işi yapalım dedik. Zamanımızı önce ona
                                                               da meşruluk bilinciyle insanlardan bir şeyler isteyebilmenin
              ayırmak istedik. Onu halledersek, işler biraz rahatlar,
                                                               güvenini, inancını taşımalıyız. İnsanları ve işleri idealize
              herkes kendi yapacağı işe bakar diye de geçirdik kafa-
              mızdan. Ama sonuçta bir tam gün gitti ve yapmak iste-  etmeden, mücadelenin meşruluğu üzerinden düşünmeliyiz.
              diğimiz işi yapamadık.                           Çevremizdeki insanlardan istemesini bilmeliyiz.
                 Neden?
                                                                  Bazı şeyleri kafamızda kendimiz büyütüyor, insanla-
                 Şu saatte geleceğim diyen kişi mi gelmedi? Ayarlanan
                                                               rımızdan bir şey istemeye, sormaya çekiniyoruz. Bazen
              araçta mı bir sorun çıktı? Para mı bulamadık? vb.
                                                               bir toplantı yeri isteyeceğiz, bazen bir minibüse atlayıp
                 Belki bunların herbiri doğrudur. Ama bir işin yapıl-
              mamasının nedeni tam olarak bunlar değildir.     falanca yere gidip bir çanta materyal getirmesini isteye-
                 Çok sade ve bu sadelik içinde çok yönlü düşündüğü-  ceğiz. Ama onlardan bir şey istemek, çevremizdeki in-
              müzde, işlerin daha kolay ve sonuç alıcı bir şekilde ya-  sanlarla işleri çözmek aklımıza bile gelmeyebiliyor. Veya
              pılabilir olduğunu görürüz.                      "armudun sapı, üzümün çöpü" diyerek kafamızdan
                 Günlük yaşamın içinde pratik olarak halletmemiz  insanları eliyor, düşüncelerimizdeki sınırlar, statükolar
      Sayı: 31
              gereken, mücadelenin yoğunluğu içinde işten bile sayıl-
      Yürüyüş                                                  kendimize ayakbağı oluyor.
              mayabilecek, yapılması gereken birçok şeyle karşılaşırız.
      10 Eylül
              Örneğin bir bölgeden, sokak çalışmaları için gerekli ma-  Eyüp Baş bir deneyimini anlatıyordu. Bir mahallede
      2017
              teryallerin çalışma bölgelerine götürülmesi gerekir. Kapı  yeni çalışmaya başlamış. Düzenli olarak dergi bürosunun
              çalışması, elle tutulur, gözle görülür somut bir iştir, bu iş
                                                               açılması için bir kişi gerekiyormuş. İlla ki, çalıştığımız
              için hazır materyallerin getirilmesi bile iş yükü olarak
                                                               yerlerden insanlarımız da çıkacak. Eyüp, birlikte çalıştığı
              görülmemesi gerekir. Ama, bu tip şeyler bir engele dö-
              nüşebiliyor çoğunlukla. Eğer illa bir araç ayarlayıp almak  arkadaşa; mahalledeki insanlarımızdan bir liste çıkaralım,
              gerekir noktasına takılırsak; önce bu konuda yardımcı  sonra her biriyle sırayla tek tek konuşuruz demiş. Listenin
              olacak araç sahibinin peşinde koşturur dururuz. Ona  başındaki ilk kişiyle konuştuklarında büronun açılıp ka-
              uygun bir saatin olmasını bekleriz. Geleceğim dediği
                                                               panması sorunu çözülmüş.
              saatte gelmediğinde de, hem işimiz kalmış olur hem de
              zamanımız onu beklemekle boşa geçip gider. Hele ki bir  Eyüp gibi, Sıla gibi sade, sonuç alıcı tarzda düşün-
              işle uğraşayım derken, kendimizi başka işlere kapatmışsak,  mediğimizde, küçük işler büyür de büyür, her biri ayağı-
              diğerlerini düşünemez olmuşsak, yapılmayan küçük
                                                               mıza takılan, bizi tökezleten engeller haline gelir.
              küçük işler bir dağ olup üzerimize çöker, canımızı sıkar,
              moral bozukluğuna yol açar.                         Onlar gibi sade düşünmek, kolektivizmi temel çalışma
                 Öncelikle günlük yaşam içinde çok rahat, pratik bir  tarzı olarak benimsemektir aynı zamanda. Tabi bir de
              şekilde örgütlenecek işleri, hep kendimize odaklı çözmeyi  sürecin insanı olabilmeyi başarabilmektir. Sürecin insanı
              düşünürsek, her işe kendimiz yetişmeye çalışırsak, ça-  olmak, tek bir noktaya takılıp kalmamak, hızlı ve
              lışmalarımızdan istenen verimi alamayız. Ki her şeye
                                                               alternatifli düşünebilmektir. Kolektif ve örgütleyici bir
              yetişme gibi süper güçle donatılmış, süper kahramanlar
              da değiliz. Kaldı ki, sonuçta süper kahramanlar olmadı-  bakış açısından hareket ettiğimizde, sadece bir işi değil,
              ğımız gerçeğiyle illa ki karşılaşacağız. O zaman niye et-  birçok işi aynı zamanda yapılabilir hale getirip, kalıcı
              rafımızdaki insanlarımızı işler için seferber etmiyor, ko-  sonuçlar elde ederiz.
              lektivizmi hayata geçirmiyoruz?
                                                                  Her işin peşinden koşturan süper kahramanlar
                 Etrafımızdaki insanlarımızı, işlere uygun bir şekilde
              seferber edebilmek için, vakıf olmamız gerekir. Çevremize  değil, kolektivizmi örgütleyen devrimin hamalları
              ilişkilerimize, mücadeleye nasıl bir katkısı olabilir gözüyle  olalım.


       28
                           DURMADILAR, SEYRETMEDİLER, YÜRÜDÜLER
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33