Page 561 - osoole-kafi-j2

‫و ﻓﻼن رﻓﺖ (‪.‬‬

‫َأﺑَﺎ‬ ‫َﺄﻟْ ُﺖ‬ ‫َﺳـ‬ ‫َﻗـﺎ َل‬ ‫ُﺟﻨْـ َﺪ ٍب‬ ‫ﺑْ ِﻦ‬ ‫اﻟ ﱠﻠ ِﻪ‬ ‫َﻋﺒْـ ِﺪ‬ ‫ِﻋﯿ َﺴـﯽ َﻋ ْﻦ‬ ‫ﺑْﻟَ َِﻌﻦﱠﻠ ُﻬُﺟْﻢْﻤ َﯾُﻬَﺘـ َﺬﻮ ﱠٍرﮐ ُﺮَﻋو َْﻦن َﻗَﺣﺎ ﱠَﻤلﺎ ِِإد َﻣﺑْﺎ ٌِمﻦ‬ ‫ﺑْ ِﻦ ﻣُ َﺤ ﱠﻤ ٍﺪ َﻋ ْﻦ ﻣُ َﺤ ﱠﻤ ِﺪ‬ ‫َﻗﺑْ ُْﻮﻦ ِل ُﻣاَﻟﺤﱠﻠ ﱠِﻪﻤ ٍَﺪﻋ ﱠﺰَﻋ َْوﻦ َُﻣﺟ َﻌﱠﱠﻠﻞ َﯽو‬ ‫اﻟ‪1َ ْ8‬ﺤ َ‪-‬ﺴاِﻟْﻦ ُﺤعَﺴـ َﻋﯿْ ُْﻦﻦ‬
‫ِإﻟَﯽ ِإ َﻣﺎ ٍم‬ ‫ﻟَ َﻘ ْﺪ َو ﱠﺻﻠْﻨﺎ ﻟَ ُﻬ ُﻢ اﻟْ َﻘ ْﻮ َل‬

‫اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ ‪ 2‬ﺻﻔﺤﻪ ‪ 281‬رواﯾﺖ ‪18‬‬

‫ﻋﺒـﺪاﻟ ّﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻨـﺪب ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم راﺟﻊ ﺑﻘﻮل ﺧﺪاي ﻋﺰوﺟﻞ ‪)) :‬ﻣﺎ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﺎر را ﺑﺮاي اﯾﺸﺎن ﭘﯽ در ﭘﯽ‬
‫ﮐﺮدﯾﻢ ‪ ،‬ﺷﺎﯾـﺪ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﻮﻧﺪ‪ 51 .‬ﺳﻮره ‪ (( 28‬ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬اﻣـﺎﻣﯽ را ﺑﺎﻣـﺎﻣﯽ دﯾﮕﺮ ﭘﯿﻮﺳﺘﯿﻢ )ﺗـﺎ زﻣﯿﻦ از ﺣﺠﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ و ﻣﺮدم را‬

‫ﻋﺬر و ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺋﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ(‪.‬‬

‫َﺗﻗُﻣِ‪َ9‬ﻮﻮَﻟﻟﱠ‪ُ1‬ﻦ ْﻮﻮ‪-‬اااﻟ ﱠﻠﻣَُﻓِآﻪِﺈََﻣﻧﱠﺤﻓِّﻨﱠﻤﺎﻤﺎﯽُﺑِﺪﺎاُﻟﻫﺑﻟْﻠّﱠﻨُْﻢِﺎﻪﻦﻓََِِﯾوسْﯽﺤﻣَﻓَﯿﺎَِﻘﺷُأﺎﯽﻘﻧَْﺎِلﺰَﻋٍََﻓقلِْﺈﻦ ِإَْﻟَأنﯿْﻨْﺣآﺎََﻣﻤَﻗﻨَُﺎﺪﻮَاﺑلْ َﯾِِإﻦﻧﱠْﻌﻨَِﻤﻣُﺎَﯽﺤَاﻋﱠﻟﻤَﻨﱠﻨٍﺎﺪﯽ ََﺑﻋِسَِﺬﺑﻦﻟِِ ِاﻤﻟﺜَْْ َِﮏﺤﻞ َﺴَﻋﻣﻠِﺎِﯿّﻦًﺎﺑآْ َﻣِعﻨْﻦﺘُ َوَﻣْﻢ َﻓْﺑﺤِﺎﺒُِﻪِﻃﻮَﯾَﻤ ْﻌٍَﻪﻨِب َوَﯽﻋاْﻟَْﻋﻦﻠَِﯿّﺤُﻣًﺎََﺴﺤَوَﱠﻤﻦَﻓِﺎﺪَوِﻃﺑْاَﻟِْﻤﻦَُﻪﺤاﻟََﱡﻨﺴوﯿْْﻌاَﻟَْﻤﻦَﺎﺤَوَِنﺴ َََﺟﻋﻦَﺮْﻦَوْاَتﺳﻟْﱠﻠﺑَُﺎﺤﻌْ ٍمََﺴﺪـ َُﻋﻫﯿْ َْْﻢﻦﻦﻓَِأَﺑوِﯽاﻟﯽَْاﺄﻟﺋَِْﺄَﱠﺋﺟِﻤ ﱠَْﻌﻤﻪ َﻔِﻪٍﺮععَﻓعَﻘﺛُﻓِﱠِﺪﻢ اﯽَﯾ ْْﻫَﻗﺮَﺘ ِْﻮَﺟﻟِﺪُِﻊﻪْوااَﺗﻟََْﻌَوﻘﺎﻟَِْإﻮ ُْﯽلن‬

‫اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ ‪ 2‬ﺻﻔﺤﻪ ‪ 281‬رواﯾﺖ ‪19‬‬

‫اﻣﺎم ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم راﺟﻊ ﺑﻘﻮل ﺧـﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ ‪)) :‬ﺑﮕﻮﺋﯿـﺪ ﺑﺨـﺪا و آﻧﭽﻪ ﺑﺴﻮي ﻣﺎ ﻧﺎزل ﺷـﺪه اﯾﻤﺎن آوردﯾﻢ (( ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﻣﻘﺼﻮد از‬
‫اﯾﻦ ﺧﻄﺎب ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﻓﺎﻃﻤﻪ و ﺣﺴﻦ و ﺣﺴﯿﻦ اﺳﺖ ‪ ،‬و ﭘﺲ از اﯾﺸﺎن درﺑﺎره اﺋﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم ﺟﺎرﯾﺴﺖ ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺘﺎر‬

‫ﺧﺪا ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‪)) :‬ﭘﺲ اﮔﺮ اﯾﻤﺎن آوردﻧﺪ )ﯾﻌﻨﯽ‬