Page 740 - osoole-kafi-j2

‫ﻧﺰد ﻫﺸﺎم آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﯾﺎ اﻣﯿﺮاﻟﻤﺆ ﻣﻨﯿﻦ ﻣﻦ از اﻫﻞ ﺷﺎم ﺑﺮ ﺗﻮ ﻫﺮاﺳﺎﻧﻢ و ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﺗﺮا از اﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻋﺰل ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺳـﭙﺲ ﮔﺰارش‬
‫را ﺑﺎو ﮔﻔﺖ ‪.‬‬

‫ﻫﺸﺎم دﺳـﺘﻮر داد آﻧﺤﻀـﺮت و اﺻﺤﺎﺑﺶ را ﺑﺮ اﺳﺘﺮ ﻧﺸﺎﻧﺪه )ﺗﻮﺳﻂ ﮐﺎروان ﭘﺴﺖ ( ﺑﻤﺪﯾﻨﻪ ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﻨﺪ و ﻓﺮﻣﺎن داد ﮐﻪ در ﺑﯿﻦ راه‬
‫ﺑﺎزارﻫﺎ را ﺑﺮوي آﻧﻬﺎ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ و از ﺧﻮراك و آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﺷﺎن ﺑﺎﺷـﻨﺪ )ﻣﻘﺼﻮدش از اﯾﻦ دﺳﺘﻮرﻫﺎ ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻮﺑﯿﺦ آﻧﺤﻀﺮت‬
‫ﺑـﻮد( ﭘﺲ ﺳﻪ روز راه رﻓﺘﻨـﺪ و ﻫﯿﭽﮕـﻮﻧﻪ ﺧﻮراك و آﺷﺎﻣﯿـﺪﻧﯽ ﺑـﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎوردﻧـﺪ‪ ،‬ﺗـﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺸـﻬﺮ ﻣـﺪﯾﻦ )ﺷـﻬﺮ ﺷـﻌﯿﺐ ﭘﯿﻐﻤـﺒﺮ(‬

‫رﺳﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺮدم در ﺷﻬﺮ را ﺑﺮوي آﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﺻﺤﺎب ﺣﻀﺮت از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ و ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﺎو ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫اﻣﺎم ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺮ ﮐﻮﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﺸﺮف ﺑﻮد ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬اي اﻫﻞ ﺷﻬﺮي ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﺶ ﺳﺘﻤﮑﺎرﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻘﯿﻪ‬
‫اﻟﻠﻬﻢ و ﺧﺪا ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‪)) :‬ﺑﻘﯿﺖ اﻟﻠّﻪ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ اﮔﺮ اﯾﻤﺎن دارﯾﺪ و ﻣﻦ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ ‪ 86 .‬ﺳﻮره ‪(( 11‬‬

‫در ﻣﯿﺎن آن ﻣﺮدم ﺷـﯿﺨﯽ ﺳﺎﻟﺨﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺰد ﻣﺮدم ﺷـﻬﺮ آﻣـﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اي ﻗﻮم ! ﺑﺨـﺪا ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧـﺪا‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻋﻮت ﺷـﻌﯿﺐ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ‬
‫اﺳﺖ ‪ ،‬اﮔﺮ در ﺑﺎزارﻫﺎ را ﺑﺮوي اﯾﻦ ﻣﺮد ﺑﺎز ﻧﮑﻨﯿﺪ‪ ،‬از ﺑﺎﻻي ﺳﺮ و زﯾﺮ ﭘﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷﻮﯾﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﺎر ﻣﺮا ﺗﺼﺪﯾﻖ ﮐﻨﯿﺪ و ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮﯾﺪ‪ ،‬و در‬
‫آﯾﻨﺪه ﺗﮑﺬﯾﺒﻢ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﯿﺮ ﺧﻮاه ﺷـﻤﺎﯾﻢ ‪ .‬ﻣﺮدم ﺷـﺘﺎب ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺎزارﻫﺎ را ﺑﺮوي ﺣﻀـﺮت و اﺻـﺤﺎﺑﺶ ﮔﺸﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺒﺮ آن ﺷﯿﺦ‬

‫ﺑﻬﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒﺪاﻟﻤﻠﮏ رﺳﯿﺪ‪ ،‬دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد و او را ﺑﺮد و ﮐﺴﯽ ﻧﺪاﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎرش ﺑﮑﺠﺎ رﺳﯿﺪ‪.‬‬

‫‪َ -6‬ﺳ ْﻌ ُﺪ ﺑْ ُﻦ َﻋﺒْ ِﺪ اﻟ ﱠﻠ ِﻪ َو‬