Page 750 - osoole-kafi-j2

‫و ﯾﺎ ﻋﺎﻓﯿﺖ ‪ ،‬اﮔﺮ ﺣﺎل ﻣﺮا ﺑﺼﺎﺣﺒﺖ )اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ( ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﯽ ‪ ،‬اﻣﯿﺪوارم ﺧﺪا ﻣﺮا ﻫﻢ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﺗﻮ ﻧﺠﺎت ﺑﺨﺸﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺘﺎر‬
‫او در دﻟﻢ ﺗﺎءﺛﯿﺮ ﮐﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﺧﺪﻣﺖ اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم رﺳـﯿﺪم ‪ ،‬ﺣﺎل او را ﺑﯿﺎن ﮐﺮدم ‪ ،‬ﺣﻀـﺮت ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﭼﻮن ﺑﮑﻮﻓﻪ‬
‫ﺑـﺎز ﮔﺮدي ‪ ،‬ﻧﺰد ﺗـﻮ آﯾـﺪ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﮔﻮﯾـﺪ‪ :‬ﺗﻮ آﻧﭽﻪ را ﺑﺮ ﺳـﺮش ﻫﺴـﺘﯽ واﮔـﺬار‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻬﺸﺖ را از ﺧـﺪا ﺑﺮاي او‬

‫ﺿﻤﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪.‬‬

‫ﭼﻮن ﺑﮑﻮﻓﻪ ﺑـﺎز ﮔﺸـﺘﻢ ‪ ،‬او و دﯾﮕﺮان ﻧﺰد ﻣﻦ آﻣﺪﻧـﺪ‪ ،‬ﻣﻦ او را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻧﮕﺎه داﺷـﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﻨﺰل ﺧﻠﻮت ﺷـﺪ آﻧﮕﺎه ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬اي‬
‫ﻣﺮد ﻣﻦ ﺣـﺎل ﺗﺮا ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت اﺑﯽ ﻋﺒـﺪاﻟ ّﻠﻪ ‪ ،‬ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ‪ ،‬اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻋﺮض ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﭼﻮن ﺑﮑﻮﻓﻪ ﺑﺎز‬
‫ﮔﺸﺘﯽ ﻧﺰد ﺗﻮ آﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ ﺟﻌﻔﺮﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬آﻧﭽﻪ را ﺑﺮ ﺳـﺮش ﻫﺴﺘﯽ واﮔﺬار‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻬﺸﺖ را از ﺧﺪا ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺿـﻤﺎﻧﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨـﻢ ‪ ،‬او ﮔﺮﯾﺴﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﺮا ﺑﺨـﺪا اﻣـﺎم ﺻـﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺘـﻮ ﭼﻨﯿﻦ ﮔﻔﺖ ؟ ﻣﻦ ﺳﻮﮔﻨـﺪ ﯾـﺎد ﮐﺮدم ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ ،‬ﮔﻔﺖ ﺗﺮا ﺑﺲ اﺳﺖ )ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﯿﻦ اﻧـﺪازه ﺑﺮ ﻋﻬـﺪه ﺗﻮ ﺑﻮد و ﺑـﺎﻗﯽ ﺑﺮ ﻋﻬـﺪه ﻣﻦ ( ﺳـﭙﺲ ﺑﺮﻓﺖ و ﺑﻌـﺪ از ﭼﻨـﺪ روز ﻧﺰد ﻣﻦ‬
‫ﻓﺮﺳـﺘﺎد و ﻣﺮا ﺑﺨﻮاﺳﺖ ‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﺮﻓﺘﻢ دﯾﺪم ﭘﺸﺖ در ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺑﺮﻫﻨﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﺑﺎ ﺑﺼﯿﺮ! ﻫﺮ ﭼﻪ در ﻣﻨﺰل داﺷﺘﻢ‬

‫ﺑﯿﺮون ﮐﺮدم )ﺑﺼﺎﺣﺒﺎﻧﺶ رﺳﺎﻧﯿﺪم و در راه ﺧﺪا دادم ﺣﺘﯽ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﻢ را( و اﮐﻨﻮن ﭼﻨﺎﻧﻢ‬