Page 760 - osoole-kafi-j2

‫َََﻓﺗﻓُأَوﻧﱠﺎَْﻤـﺤْﺳْﺳـََـﺎﻤََﺘﻮﮏَُْﻘﮐﻞـَﺒََﻠْﺷِﺎإسﺘُﻟَََُﻬﮑانﻟﯽْْﻟِﻢﱠﮑﺸ َﯿَﻓْﻫَﯽـَِﺖﻄِـﺈﺬَﻫَِهَﻓذﺎﱞاُﻘاﻢُﻟﻠنَْأِﱠإﺑُﻄﻓِﻟﱠُﺎﺎﻮﺖ ِﻏﯽاِاإَﻟﯿﻟَِْْْﻪﺣََﺤﺤـﺻ َََوْـﻤﺴﺼْﻟﺪَُِﺎﺪﺎﻦِرَءﻟَِأﱠﻠاعيِْﻟدﻪ َِأﱡرَاﺸوَﻟﻣﱠـُﻬَﺗِيﺎﺬﻮََمَﺨـﻣِريﺎاﱠﻟْﻮَﯾُوَﻓِﻘْﺧْاﱠَﻠﺤﻟﻄُْﺎَـِﺖَﺪﺄﺼِرﱠﯾَأﺎُ ََْثِﻋمنَﻠﮏﻓَِأﯿَﺣﯽﻣُِﱠﺘﺷﻨْـَﺑَُﻬْﻐﯽﮏَﻠﱠْﻢٍَﻓَﻪﮏﮐََﻓﻘﺎَﻓَﺎﻓﻘََِﯿﻘﺎَنﺎلََﻤـلََﻟَذلﯿﺎﻟِِْإ ِإَﻗﱠَﯾَـن ٍﺎﻪﺲﻟﮏََِﯾلاَﻋﺎﻟﯽَْﻠََﻓﯿ ََﺒأِإﱠْﯿﺑﻮَْﻟَﯽَﻨﺎﯿُْمـﺑَِﻬﺎْﺄَﻓَﺧََْﻢأﻮﺎٌﻧَاﻟِـَﻓسَـﻋﺎﯿٍِْْإﺪﻮَََُﮐذـدﻗُﺖاًﻠْهَاﻟَﺬﻟَُْﮐﻟِﺎِﺖﺎﻤﯿََأﻟََنَﱠﺗﺒَﯿﻞْﮏََﺨﺷَﻓِإﱠﻠَََْﻬﻤذﮏاُﺎﺮُﻧََﯾﺺَِزﺎَﮐﻟﻈِْﻣاَْﺑﺮﻨﺬُْْاَُﻬﺖُﻦَتْوﻢِﻋَرﻨِإَْﻟَـﮐُﺳََﺪﺬﯽﻮُاه ِلََﺳَوﺣاَﱠﻟﻮﺘَﯾاﱠﻠ ٍْﻮِدﻪﯽُمََﻗﻓَـَﮐﻘَﮐﺎْﺎﺪَََدﺬلَأاﻗِْﻟََﺒَﻓتﺎـَﻮاَﺗَاﻟﻞﻓُِﱠﻨﺸِﺸـﻣِ ْﻤﱠﯽْﮑﻦﻓُِﱠﻧَﻦـﺲﯽﺎََوأَِأﺣﱠدَْﯿﱠنوِاﻪَﺗﻟِلاِﻐﱠﻟﺸاﯿْﻟﯿِْْﻌ َََِﻤﺮﻄﯿﺐاﺎ َُِِقﻞون‬

‫اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ ‪ 2‬ﺻﻔﺤﻪ ‪ 387‬رواﯾﺖ ‪3‬‬

‫اﺑﻮ ﺧﺎﻟﺪ رﺑﺎﻟﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬ﭼﻮن ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم را در ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎر ﻧﺰد ﻣﻬﺪي ﻋﺒﺎﺳﯽ ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ در زﺑﺎﻟﻪ ﻣﻨﺰل ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎ او ﺳـﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ‪ .‬ﺣﻀـﺮت ﻣﺮا اﻧـﺪوﻫﮕﯿﻦ دﯾﺪ‪ .‬اي اﺑﺎ ﺧﺎﻟﺪ ﭼﺮا ﺗﺮا اﻧﺪوﻫﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ؟ ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻧﺪوﻫﮕﯿﻦ ﻧﺒﺎﺷﻢ ‪،‬‬

‫در ﺻﻮرﺗﯿﮑﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺴﻮي اﯾﻦ ﻃﻐﯿﺎﻧﮕﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ و ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﺴﺮت ﻣﯽ آﯾﺪ‪.‬‬

‫ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﻣﺮا ﺑـﺎﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ،‬ﭼﻮن ﻓﻼـن ﻣﺎه و ﻓﻼن روز رﺳـﺪ‪ ،‬در ﺳـﺮ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺳﺎن ‪ ،‬ﭘﺲ از آن ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﺎري ﺟﺰ‬
‫ﺷﻤﺮدن ﻣﺎﻫﻬﺎ و روزﻫﺎ ﻧﺪاﺷـﺘﻢ ﺗﺎ آﻧﺮوز )ﮐﻪ اﻣﺎم ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮد( ﻓﺮا رﺳـﯿﺪ‪ .‬ﺧﻮد را ﺑﺴﺮ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯽ رﺳﺎﻧﯿﺪم و آﻧﺠﺎ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮏ‬

‫ﺑﻮد ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻏﺮوب ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺷﯿﻄﺎن در دﻟﻢ وﺳﻮﺳﻪ ﮐﺮد و ﺗﺮﺳﯿﺪم در آﻧﭽﻪ اﻣﺎم ﻓﺮﻣﻮده ﺷﮏ ﮐﻨﻢ ‪.‬‬