Page 836 - osoole-kafi-j2

‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬ﺳـﻌﯿﺪ درﺑﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷـﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ زل ﺣﻀـﺮت رﻓﺘﻢ و ﺑﺎ ﻧﺮدﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ ‪،‬‬
‫آﻧﮕﺎه ﭼﻮن ﭼﻨﺪ ﭘﻠﻪ ﭘﺎﺋﯿﻦ آﻣﺪم ‪ ،‬در اﺛﺮ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﺪاﻧﺴـﺘﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺨﺎﻧﻪ راه ﯾﺎﺑﻢ ﻧﺎﮔﺎه ﻣﺮا ﺻﺪا زد ﮐﻪ ! اي ﺳﻌﯿﺪ! ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺎش ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮاﯾﺖ ﭼﺮاغ آورﻧـﺪ‪ ،‬اﻧـﺪﮐﯽ ﺑﻌﺪ ﭼﺮاغ آوردﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﭘﺎﺋﯿﻦ آﻣﺪم ‪ .‬ﺣﻀـﺮت را دﯾﺪم ﺟﺒﻪ و ﮐﻼﻫﯽ ﭘﺸـﻤﯽ در ﺑﺮ دارد و ﺟﺎﻧﻤﺎزي‬
‫ﺣﺼـﯿﺮي در ﺑﺮاﺑﺮ اوﺳﺖ ‪ ،‬ﯾﻘﯿﻦ ﮐﺮدم ﻧﻤـﺎز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧـﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬اﺗﺎﻗﻬﺎ در اﺧﺘﯿﺎر ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﻦ وارد ﺷـﺪم و ﺑﺮرﺳـﯽ ﮐﺮدم و ﻫﯿﭻ‬
‫ﻧﯿـﺎﻓﺘﻢ ‪ .‬در اﺗـﺎق ﺧـﻮد ﺣﻀـﺮت ‪ ،‬ﮐﯿﺴﻪ ﭘـﻮﻟﯽ ﺑـﺎ ﻣﻬﺮ ﻣـﺎدر ﻣﺘﻮﮐـﻞ ﺑﻮد و ﮐﯿﺴﻪ ﺳـﺮ ﺑﻤﻬﺮ دﯾﮕﺮي ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﺟﺎﻧﻤـﺎز را ﻫﻢ‬
‫ﺑﺎزرﺳـﯽ ﮐﻦ ‪ .‬ﭼﻮن آن را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم ‪ ،‬ﺷﻤﺸـﯿﺮي ﺳﺎده و در ﻏﻼف ‪ ،‬در زﯾﺮ آن ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﺮداﺷـﺘﻢ و ﻧﺰد ﻣﺘﻮﮐﻞ رﻓﺘﻢ ‪ ،‬ﭼﻮن‬

‫ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻤﻬﺮ ﻣﺎدرش اﻓﺘﺎد ﮐﻪ روي ﮐﯿﺴﻪ ﭘﻮل ﺑﻮد‪ ،‬دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬او ﻧﺰد ﻣﺘﻮﮐﻞ آﻣﺪ‪.‬‬

‫ﯾﮑﯽ از ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاران ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ داد ﮐﻪ ﻣﺎدر ﻣﺘﻮﮐﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎر ﺑﻮدي و از ﺑﻬﺒﻮدﯾﺖ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮔﺸﺘﻢ‬
‫‪ ،‬ﻧﺬر ﮐﺮدم ‪ ،‬اﮔﺮ ﺧﻮب ﺷﺪي از ﻣﺎل ﺧﻮد ده ﻫﺰار دﯾﻨﺎر ﺧﺪﻣﺖ او ﻓﺮﺳـﺘﻢ ‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻬﺒﻮدي ﯾﺎﻓﺘﯽ ‪ ،‬ﭘﻮﻟﻬﺎ را ﻧﺰدش ﻓﺮﺳﺘﺎدم و اﯾﻦ‬
‫ﻫﻢ ﻣﻬﺮ ﻣﻦ اﺳﺖ ﺑﺮ روي ﮐﯿﺴﻪ ‪ .‬ﻣﺘﻮﮐـﻞ ﮐﯿﺴﻪ دﯾﮕﺮ را ﮔﺸﻮد‪ ،‬در آن ﻫﻢ ﭼﻬﺎر ﺻـﺪ دﯾﻨﺎر ﺑﻮد‪ ،‬ﺳـﭙﺲ ﮐﯿﺴﻪ ﭘﻮل دﯾﮕﺮي ﺑﺂﻧﻬﺎ‬

‫اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر داد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ را‬