Page 876 - osoole-kafi-j2

‫ﺑﺎ ﻣﺮدي از ﺛﻨﻮﯾﻪ )ﻗﺎﺋﻠﯿﻦ ﺑـﺪو ﺧـﺪا( در اﻫﻮاز ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ ﮐﺮدم ‪ ،‬ﺳـﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺮه رﻓﺘﻢ و ﺑﻌﻀـﯽ از ﺳـﺨﻨﺎن او ﺑﺪﻟﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬روز‬
‫ﺑﺎرﻋﺎم ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ در ﺧﺎﻧﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻀـﯿﺐ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﻀﺮت اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم از اﺗﺎق ﻋﻤﻮﻣﯽ وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ‬

‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺳﺒﺎﺑﻪ اش اﺷﺎره ﻓﺮﻣﻮد‪)) :‬ﯾﮑﺘﺎﺳﺖ ‪ ،‬ﯾﮑﺘﺎﺳﺖ ‪ ،‬ﻓﺮد اﺳﺖ (( ﻣﻦ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪم و اﻓﺘﺎدم ‪.‬‬

‫َﯾَو‪1‬ﺎ ُ‪2‬أَأﻧْﺑَ‪-‬ﺎِﺴ ِإﯿَﻫ ْﺎﺳُـﺖِﺷَﺤٍَﻣﻢﺎﺎ َﻓُقُِﻘﺟﻠْﺌَْﻋ ُُْﺖﻦﺖ َﯾَﻟَأﺎﺑُِﻪ ََﻓﯽﺳَﻠﱢﯿ ﱠَﻫِﻤﺪﺎﺎ ِﺷَيو ٍﱠَﻢأد ْاﻋْﺷﻟَْﻬَُﺠﺖُﺪﻌْ َََﻔوأﻧﱠِﺮﻧَ َﱢﻬَي ْﮏَﻗﻀﺎَوَُﻟِلﺖﱡ َﯽَدراََﻣﻟﺧﱠﻠﻠْ ِﯽﻪ ُ ِإَﺖوﻟَ ﱠَِإﻋﯽَﻠَﻣﺎﺑِﺎِﻣﯽﻟََْأَﯽﺑﺨِﺎاَﺗﻟﱠﯽ ِِﻢﺬﻣُ َﻓَيﺤَﻘ ﱠﺎَأﻤ ٍَِدلﺪﯾ َأَﯾُ َﻦرْﻮاْدﻣﻟًﺎﱠﻠََﻪَتوﺑِﻓَِأَﻧَﻄﱠﺎﺎﻀ ًَﻋُأﻪﺘِِرَِﻓﻪﯾَﺄ َﻓُْﻋﺪَﻘََﺎﻄأﯿََْْﻨلنﺎ ََأﻏََْﻔﺳ َكَﺄﺮﻟَاَُﻪﻟﺧﱠﻠﺎَﻣَﺗُﻪﺎﻤﻟًََأﺎ ََُرﺻﺑِﮏﻮَُْﯾﺤغﺎ َﺑَِأﺖﺑَِﻪﺎاﻟَََْﺧﻫﻔﺎﺎ َﺗﱠِﺷﻤ ًﺺٍﺎﻢ ََأوَﺗ َﺒاﻟﱠْﺮ ِﮑ َُﺮاك َءﺑِ ِﻪَﻫ َﻨَﻓَﺄ َﺠََﻠكْﺴـاﻟ ﱠﻠُ ُﺖﻪ‬

‫اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ ‪ 2‬ﺻﻔﺤﻪ ‪ 445‬رواﯾﺖ ‪21‬‬

‫اﺑﻮ ﻫﺎﺷﻢ ﺟﻌﻔﺮي ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬روزي ﺧﺪﻣﺖ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم رﺳـﯿﺪم و در ﻧﻈﺮ داﺷـﺘﻢ ﮐﻪ ﻗﺪري ﻧﻘﺮه از آن ﺣﻀـﺮت‬
‫ﺑﮕﯿﺮم ﺗﺎ از ﻧﻈﺮ ﺗﺒﺮك ﺑﺎ آن اﻧﮕﺸﺘﺮي ﺑﺴﺎزم ‪ ،‬ﺧﺪﻣﺘﺶ ﻧﺸﺴـﺘﻢ ‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺮاي ﭼﻪ آﻣﺪه ﺑﻮدم ‪ ،‬ﭼﻮن ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ‬
‫ﮐﺮدم و ﺑﺮﺧﺎﺳـﺘﻢ ‪ ،‬اﻧﮕﺸﺘﺮش را ﺳﻮي ﻣﻦ اﻧـﺪاﺧﺖ و ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﺗﻮ ﻧﻘﺮه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ و ﻣـﺎ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺑﺘﻮ دادﯾﻢ ‪ ،‬ﻧﮕﯿﻦ و ﻣﺰدش را ﻫﻢ‬

‫ﺳﻮد ﺑﺮدي ‪ ،‬ﮔﻮاراﯾﺖ ﺑﺎد‪ ،‬اي اﺑﺎ ﻫﺎﺷﻢ !‬

‫ﻋﺮض ﮐﺮدم ‪ :‬آﻗـﺎي ﻣﻦ ! ﮔﻮاﻫﯽ دﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ وﻟﯽ ﺧـﺪا و اﻣـﺎم ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻃﺎﻋﺖ از ﺷـﻤﺎ دﯾﻨـﺪاري ﺧـﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ .‬ﻓﺮﻣﻮد‪:‬‬
‫ﺧﺪا ﺗﺮا ﺑﯿﺎﻣﺮزد‪،‬‬