Page 1911 - JULIO

O teu amor que moito che estraña... e ámache.
5
O teu nome é amor

Nesta fría mañá quero escribir unha carta de amor, unha carta que vaia ao
teu encontro e alóxese no teu peto para que cando esteas en calma leas

estas tolemias miñas...

Tolemias de amor que me nacen cando en ti penso, non quero que penses

que son dun poeta porque non o son, son unha persoa namorada que só
lle escribe á túa pel, aos teus bicos, ao teu aroma de muller namorada, a

ese quero que chegue esta carta que che escribo desde o meu corazón.

Quero que saibas que a cada pouco che penso, es a miña razón de seguir

nesta triste cidade, quero cubrirche dos meus bicos, quero roubarche
todas as caricias que tes gardados e que sei que son para min.

Quero nestas liñas dicirche que só dicir o teu nome é suficiente para que

a miña pel cambie, quero que me enchas de bicos, como tatuar a miña pel
cos teus beizos que saben a mel.

Ai, que cruel son estas distancias! Distancias que só me fan soñarche,
quero que me chames para contarche o meu pracer... deste soño de amor

que contigo teño.

Ámoche, ámoche moito... Por favor! Ven comigo e afúndeche na miña

pel, necesítoche... quero sentir o teu alento preto de min, saber que tamén
por min morres, aínda que non estea xunto a ti...

Amor meu, quero ter esa sensación de pracer que me dás cando me falas,
cando te quedas calada, cando o meu nome pronuncias e sinto que me

cielas como eu ámoche a ti... os nosos nomes son sinónimos de amor...

Fai frío... e quéroche xunto a min, ven amor, ven que che espero.

Soña, que teu é o meu corazón.

Ola o meu amor:

Quero un día espertar e saber que estás alí, chamándome, estrañándome

como o fago eu contigo.