Page 35 - ASEAN-Thai.indd

๗. ปีระเดน็ สา คญั ระดบัั ภมู ภิ าคแลิะกลิไกความรว่ มมอื
33
อาเซีียนต่ระห้นักถ่่งค้ว่ามจั้าเป็นอย่างยิงในการเส่ริมส่ร้างค้ว่ามร่ว่มมือในระดับภูมิภาค้ เพือรับมือกับค้ว่ามท้าทาย ด้านทรัพยากรน้าทีมีลักษณ์ะร่ว่มกัน เส่ริมส่ร้างภูมิคุ้้มกัน และอนุรักษ์ทรัพยากรน้าเพือการพัฒนาอย่างยังยืน กรอบแนว่ทาง การอนรุ กั ษท์ รพั ยากรนา้ อาเซียี นจัง่ ไดก้ า้ ห้นดแนว่ทางค้ว่ามรว่่ มมอื ทชี ดั เจัน เพอื ส่นบั ส่นนุ การดา้ เนนิ งานรว่่ มกนั อยา่ งเปน็ ระบบ โดยเค้ารพต่่อบริบทและระดับค้ว่ามพร้อมของแต่่ละประเทศั ซี่งต่่างต่ระห้นักถ่่งค้ว่ามเชือมโยงระห้ว่่างปัญห้าด้านการอนุรักษ์ ทรัพยากรน้ากับค้ว่ามจั้าเป็นในการส่ร้างค้ว่ามร่ว่มมือระดับภูมิภาค้ เพือบรรลุเป้าห้มายร่ว่มกันอย่างยังยืน แนว่ทาง เชิงยุทธีศัาส่ต่ร์ทีระบุไว่้ในส่่ว่นที ๖ ถ่ือเป็นรากฐานส่้าค้ัญของการขับเค้ลือนการด้าเนินงานด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรน้า ในขณ์ะทีส่่ว่นนีมุ่งเน้นการท้าให้้กลยุทธี์ดังกล่าว่กลายเป็นแนว่ทางปฏิบัต่ิทีเป็นรูปธีรรมในระดับภูมิภาค้ ผู้่านการบูรณ์าการ ค้ว่ามพยายามในระดับชาต่ิให้้ส่อดค้ล้องกับเป้าห้มายร่ว่มระดับภูมิภาค้ อาเซีียนจัะส่ามารถ่ขับเค้ลือนการด้าเนินงาน ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าได้อย่างมีประส่ิทธีิภาพ ค้ว่บคู้่กับการเค้ารพอธีิปไต่ยและบริบทเฉพาะของแต่่ละประเทศัส่มาชิก
๗.๑ ปีระเด็นสาคัญระดับัภูมิภาคด้านการอน๊รักษั์ทรัพยากรนา
ประเด็นส่้าค้ัญระดับภูมิภาค้ในส่่ว่นนีมีค้ว่ามเชือมโยงอย่างใกล้ชิดกับแนว่ทางเชิงยุทธีศัาส่ต่ร์ในส่่ว่นที ๖ โดยมีเป้าห้มายเพือแปลงแนว่ทางเชิงยุทธีศัาส่ต่ร์ให้้เป็นแนว่ทางการด้าเนินงานทีมีการประส่านส่อดค้ล้องกันในระดับภูมิภาค้ อันจัะน้าไปสู่่การส่่งเส่ริมและเกือห้นุนการพัฒนาซี่งกันและกันระห้ว่่างประเทศัส่มาชิกอาเซีียน
๑) การเพิมปีระสิทธิ์ิภาพการใช้นาในท๊กภาคส่วน
o เชื่อมโยงกับแนวทางเชิิงยุุทธศาสตร์์ข้้อ ๖.๑ (การ์จััดการ์ความต้องการ์ใชิ้น้ําและการ์จััดหาน้ํา)
ค้ว่ามร่ว่มมือระดับภูมิภาค้จัะให้้ค้ว่ามส่้าค้ัญกับการจััดท้าแนว่ทางร่ว่มในการเพิมประส่ิทธีิภาพการใช้น้า ในภาค้เกษต่รกรรม อุต่ส่าห้กรรม และภาค้ค้รัว่เรือน ประเทศัส่มาชิกส่ามารถ่แลกเปลียนต่ัว่อย่างแนว่ปฏิบัต่ิทีประส่บผู้ลส่้าเร็จั อาทิการใชร้ ะบบนา้ ห้ยดในนาขา้ ว่ของเว่ยี ดนามและโค้รงการประห้ยดั นา้ ในเขต่เมอื งของไทยเพอื เปน็ ต่น้ แบบส่า้ ห้รบั การขยายผู้ล ในระดับภูมิภาค้อย่างเป็นระบบ
๒) การค๊้มครองแลิะฟื้นฟูระบับันิเวศร่วมกัน
o เชื่อมโยงกับแนวทางเชิิงยุุทธศาสตร์์ข้้อ ๖.๒ (การ์อนุร์ักษ์์และฟื้้นฟืู้ร์ะบบนิเวศ)
ค้ ว่ า ม ร ว่่ ม ม อื ร ะ ด บั ภ มู ภิ า ค้ จั ะ ม ง่ ุ เ น น้ ก า ร ค้ ม้ ุ ค้ ร อ ง ร ะ บ บ น เิ ว่ ศั ข า้ ม พ ร ม แ ด น อ า ท ิ ล ม่ ุ น า้ โ ข ง แ ล ะ พ นื ท ชี า ย ฝ ง่ ั ท ะ เ ล เชน่ ปา่ ชายเลนในอนิ โดนเี ซียี และฟลิ ปิ ปนิ ส่์ อาเซียี นจัะทา้ ห้นา้ ทปี ระส่านการดา้ เนนิ โค้รงการฟน้ื ฟทู ส่ี อดค้ลอ้ งกบั ห้ลกั การบรห้ิ าร จััดการโดยอาศััยระบบนิเว่ศัเป็นพืนฐาน เพือให้้ประเทศัส่มาชิกได้รับประโยชน์ร่ว่มกันอย่างยังยืน
๓) การเสริมสร้างข่ดความสามารถในการตังรับัปีรับัตัวต่อการเปีลิ่ยนแปีลิงสภาพภูมิอากาศ
o เชื่อมโยงกับแนวทางเชิิงยุุทธศาสตร์์ข้้อ ๖.๕ (การ์จััดการ์ภััยุพิิบัติท่เก่ยุวข้้องกับน้ํา)
กลยทุ ธีร์ ะดบั ภมู ภิ าค้ดา้ นการลดค้ว่ามเส่ยี งจัากภยั พบิ ต่ั จัิ ะค้รอบค้ลมุ การแลกเปลีย นระบบเต่อื นภยั ลว่่ งห้นา้ อาทิ ระบบเต่ือนภัยพายุไต่้ฝุ่นของฟิลิปปินส่์ และการส่่งเส่ริมการใช้แนว่ทางทีอาศััยธีรรมชาต่ิเป็นพืนฐาน เช่น การฟื้นฟูพืนที รับน้าห้ลากในส่ามเห้ลียมปากแม่น้าโขง เพือบรรเทาผู้ลกระทบจัากอุทกภัยและเส่ริมส่ร้างค้ว่ามมันค้งด้านน้าในระยะยาว่
๔) การเสริมสร้างธิ์รรมาภิบัาลิด้านนาแลิะการแลิกเปีลิ่ยนข้อมูลิ
o เชื่อมโยงกับแนวทางเชิิงยุุทธศาสตร์์ข้้อ ๖.๔ (คุณภัาพิน้ําและสุข้าภัิบาล)
การจัดั ต่งั กรอบค้ว่ามรว่่ มมอื ดา้ นธีรรมาภบิ าลจัะชว่่ ยส่ง่ เส่รมิ การแลกเปลยี นขอ้ มลู ค้ณ์ุ ภาพนา้ และแนว่ปฏบิ ต่ั ิ ทีดีในการค้ว่บคุ้มมลพิษ ประเทศัส่มาชิกส่ามารถ่ถ่อดบทเรียนจัากประส่บการณ์์ของมาเลเซีียในการจััดท้ามาต่รฐานน้าเส่ีย ภาค้อตุ่ ส่าห้กรรม เพอื เปน็ แนว่ทางในการกา้ ห้นดมาต่รฐานรว่่ มในระดบั ภมู ภิ าค้ นอกจัากนี ค้ว่รพจัิ ารณ์าจัดั ต่งั ศันู ยข์ อ้ มลู อทุ กว่ทิ ยา และศัูนย์เต่ือนภัยล่ว่งห้น้าระดับภูมิภาค้ เพือส่นับส่นุนการบริห้ารจััดการทรัพยากรน้าข้ามพรมแดน และการต่อบส่นองต่่อ ภัยพิบัต่ิอย่างมีประส่ิทธีิภาพ
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำาอาเซียน