Page 36 - ASEAN-Thai.indd
P. 36
34
๗.๒ กลิไกความร่วมมือ
กลไกค้ว่ามร่ว่มมือทีระบุไว่้ในส่่ว่นนีได้รับการออกแบบเพือขับเค้ลือนแนว่ทางเชิงยุทธีศัาส่ต่ร์ต่ามทีก้าห้นดไว่้ ในส่ว่่ นที ๖ โดยมงุ่ เนน้ การจัดั เต่รยี มเค้รอื งมอื เชงิ ปฏบิ ต่ั ทิ เี ออื ต่อ่ การดา้ เนนิ งานรว่่ มกนั อยา่ งมปี ระส่ทิ ธีภิ าพระห้ว่า่ งประเทศัส่มาชกิ ในขณ์ะเดียว่กันยังค้งเปิดโอกาส่ให้้ส่ามารถ่ปรับใช้ต่ามบริบทของแต่่ละประเทศัได้อย่างยืดห้ยุ่นและเห้มาะส่ม
๑) คณะทางานอาเซ่ยนด้านการบัริหารจัดการทรัพยากรนา (AWGWRM)
o เชือมโยงกับแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ข้อ ๖.๓ (การสร้างความตระหนักรู้แลิะการม่ส่วนร่วมของ
ผู้ม่ส่วนได้ส่วนเส่ย) แลิะข้อ ๖.๔ (ค๊ณภาพนาแลิะส๊ขาภิบัาลิ)
ค้ณ์ะท้างานนีจัะท้าห้น้าทีเป็นกลไกห้ลักในการประส่านค้ว่ามร่ว่มมือด้านการรณ์รงค้์ส่ร้างค้ว่ามต่ระห้นักรู้ ในระดับภูมิภาค้ และการพัฒนามาต่รฐานคุ้ณ์ภาพน้าให้้มีค้ว่ามส่อดค้ล้องกัน ต่ัว่อย่างเช่น การจััดท้าแนว่ทางการรณ์รงค้์ ในระดับภูมิภาค้ภายใต่้ห้ัว่ข้อ “Save Every Drop” ถ่ือเป็นห้น่งในกิจักรรมส่้าค้ัญทีขับเค้ลือนภายใต่้กลุ่มนี
๒) ข้อริเริมด้านการอน๊รักษั์ทรัพยากรนาในระดับัภูมิภาค
o เชือมโยงกับแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ข้อ ๖.๑ (การจัดการความต้องการใช้นําแลิะการจัดหานํา)
แลิะข้อ ๖.๒ (การอน๊รักษั์แลิะฟ้ืนฟูระบับันิเวศ)
โค้รงการนา้ รอ่ งในระดบั ภมู ภิ าค้ อาทิ การฟน้ื ฟพู นื ทชี มุ่ นา้ ขา้ มพรมแดน ห้รอื การพฒั นาโค้รงการชลประทาน ร ว่่ ม ก นั เ ป น็ ต่ ว่ั อ ย า่ ง ข อ ง ก า ร น า้ แ น ว่ ท า ง ก า ร ใ ช น้ า้ อ ย า่ ง ม ปี ร ะ ส่ ทิ ธี ภิ า พ แ ล ะ ก า ร ฟ น้ ื ฟ รู ะ บ บ น เิ ว่ ศั ไ ป ส่ ก่ ู า ร ป ฏ บิ ต่ั อิ ย า่ ง เ ป น็ ร ปู ธี ร ร ม ในระดับภูมิภาค้
๓) การแลิกเปีลิ่ยนองค์ความรู้แลิะการเสริมสร้างศักยภาพ
o เชือมโยงกับแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ข้อ ๖.๓ (การสร้างความตระหนักรู้แลิะการม่ส่วนร่วมของ
ผู้ม่ส่วนได้ส่วนเส่ย)
อาเซียี นจัะส่นบั ส่นนุ การจัดั ต่งั ศันู ยก์ ลางองค้ค้์ ว่ามรรู้ ะดบั ภมู ภิ าค้ เพอื รว่บรว่มขอ้ มลู งานว่จัิ ยั และกรณ์ศัี ก่ ษา ทีเกียว่ข้อง ต่ลอดจันพัฒนาห้ลักสู่ต่รฝึกอบรมในห้ัว่ข้อส่้าค้ัญ เช่น การปรับต่ัว่ต่่อการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั การใช้น้า อย่างมีประส่ิทธีิภาพ และการบริห้ารจััดการโดยอาศััยระบบนิเว่ศัเป็นพืนฐาน โดยเนือห้าการพัฒนาศัักยภาพจัะส่อดค้ล้องกับ บริบทและค้ว่ามต่้องการของภูมิภาค้อย่างแท้จัริง
๔) กลิไกการจัดการลิ่๊มนาข้ามพรมแดน
o เชอื มโยงกบั แนวทางเชงิ ยท๊ ธิ์ศาสตรข์ อ้ ๖.๑ (การจดั การความตอ้ งการใชน้ ํา แลิะการจดั หานํา ) ขอ้ ๖.๔
(ค๊ณภาพนาแลิะส๊ขาภิบัาลิ) แลิะข้อ ๖.๕ (การจัดการภัยพิบััติท่เก่ยวข้องกับันา)
อาเซียี นจัะส่ง่ เส่รมิ การจัดั ต่งั กลไกการบรห้ิ ารจัดั การทรพั ยากรนา้ ขา้ มพรมแดนทมี ปี ระส่ทิ ธีภิ าพ เพอื ส่ง่ เส่รมิ การใช้ทรัพยากรน้าอย่างยังยืนและลดข้อขัดแย้งระห้ว่่างประเทศัส่มาชิก กลไกดังกล่าว่อาจัประกอบด้ว่ยการว่างแผู้นร่ว่มกัน การจััดระบบต่ิดต่ามผู้ลแบบเรียลไทม์ และระบบเต่ือนภัยล่ว่งห้น้าส่้าห้รับลดค้ว่ามเส่ียงจัากภัยพิบัต่ิข้ามพรมแดน พร้อมทัง เปิดพืนทีส่้าห้รับการแลกเปลียนข้อมูลอย่างต่่อเนือง
๕) ความร่วมมือระหว่างภาครัฐแลิะภาคเอกชน
o เชือมโยงกับแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ข้อ ๖.๑ (การจัดการความต้องการใช้นําแลิะการจัดหานํา)
แลิะข้อ ๖.๕ (การจัดการภัยพิบััติท่เก่ยวข้องกับันา)
ค้ว่ามร่ว่มมือระห้ว่่างภาค้รัฐและภาค้เอกชนจัะเป็นแรงขับเค้ลือนส่้าค้ัญในการน้านว่ัต่กรรมและเทค้โนโลยี ส่มัยให้ม่มาใช้ในการจััดการค้ว่ามต่้องการใช้น้า อาทิ ระบบว่ัดปริมาณ์การใช้น้าอัจัฉริยะ (Smart Metering) ต่ลอดจัน การร่ว่มลงทุนในโค้รงการโค้รงส่ร้างพืนฐานทีมีค้ว่ามยืดห้ยุ่นต่่อภัยพิบัต่ิ ซี่งจัะช่ว่ยเส่ริมส่ร้างค้ว่ามมันค้งด้านทรัพยากรน้า ในระยะยาว่
๗.๓ การเข้าร่วมโดยสมัครใจแลิะแลิะการเคารพต่อปีระเด็นสาคัญระดับัชาติ
ค้ว่ามส่า้ เรจั็ ของกรอบแนว่ทางฉบบั นขี น่ อยกู่ บั การเค้ารพบรบิ ทเฉพาะของแต่ล่ ะประเทศัส่มาชกิ ค้ว่บค้กู่ บั การส่ง่ เส่รมิ การเข้าร่ว่มโดยส่มัค้รใจัทีส่อดค้ล้องกับขีดค้ว่ามส่ามารถ่และล้าดับค้ว่ามส่้าค้ัญของแต่่ละประเทศั กลไกค้ว่ามร่ว่มมือทีก้าห้นดไว่้ ในส่่ว่นที ๖ จัะได้รับการปรับใช้ในลักษณ์ะทีส่ามารถ่รองรับบริบททีห้ลากห้ลาย และเปิดกว่้างต่่อทุกภาค้ส่่ว่นทีเกียว่ข้อง
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าอาเซียน
