Page 38 - ASEAN-Thai.indd
P. 38
36
ระบับันิเวศแหลิ่งนาไหลิ
• การบัรหิ ารจดั การการไหลิของนา ค้มุ้ ค้รองและฟน้ื ฟกู ารไห้ลของนา้ ในลา้ นา้ ให้ใ้ กลเ้ ค้ยี งกบั ส่ภาพธีรรมชาต่ิ
มากทีสุ่ด โดยอาศััยการบริห้ารจััดการเขือนบริเว่ณ์ต่้นน้าและการผู้ันน้าอย่างเห้มาะส่ม ต่ัว่อย่างเช่น การปรบั ปรงุ ระบบการจัดั การนา้ ในแมน่ า้ ขา้ มพรมแดนเชน่ แมน่ า้ โขงเพอื ส่นบั ส่นนุ ค้ว่ามส่มบรู ณ์ข์ องระบบนเิว่ศั และว่ิถ่ีชีว่ิต่ของชุมชนในพืนทีปลายน้า
• การควบัคม๊ มลิพษัิ ลดการปนเปอ้ื นในแมน่ า้ โดยส่ง่ เส่รมิ การกอ่ ส่รา้ งระบบบา้ บดั นา้ เส่ยี และกา้ ห้นดมาต่รฐาน การปล่อยน้าเส่ียจัากภาค้อุต่ส่าห้กรรมทีเข้มงว่ด ดังเช่นกรณ์ีต่ัว่อย่างจัากมาเลเซีียและฟิลิปปินส่์
• การฟื้นฟูพืนท่ริมฝั่งแม่นาฟื้นฟูพืนทีริมฝั่งแม่น้าทีเส่ือมโทรมผู้่านกิจักรรมปลูกป่าและโค้รงการอนุรักษ์ ทขี บั เค้ลอื นโดยชมุ ชน เพอื เส่รมิ ค้ว่ามส่ามารถ่ในการกกั เกบ็ นา้ และส่ง่ เส่รมิ ค้ว่ามห้ลากห้ลายทางชว่ี ภาพในพนื ที
ระบับันิเวศพืนท่ช่๊มนาแลิะลิากูน
• การฟ้ืนฟูพืนท่ช่๊มนาด้าเนินการฟื้นฟูพืนทีชุ่มน้าทีเส่ือมโทรมอาทิโต่นเลส่าบในกัมพูชาเพือเพิมศัักยภาพ
ในการกักเก็บน้า บรรเทาอุทกภัย และธี้ารงไว่้ซี่งค้ว่ามห้ลากห้ลายทางชีว่ภาพ
• การอนร๊ กั ษัโ์ ดยชม๊ ชน ส่ง่ เส่รมิ การมส่ี ว่่ นรว่่ มของชมุ ชนทอ้ งถ่นิ ในการอนรุ กั ษพ์ นื ทชี มุ่ นา้ โดยส่นบั ส่นนุ ว่ถ่ิ ชี ว่ี ต่ิ
ทียังยืนผู้่านกิจักรรม เช่น การท่องเทียว่เชิงนิเว่ศัและการประมงทีเป็นมิต่รต่่อส่ิงแว่ดล้อม
• การรักษัาค๊ณภาพนา พัฒนากลยุทธี์เพือลดการส่ะส่มของธีาตุ่อาห้ารและป้องกันภาว่ะยูโทรฟิเค้ชันในพืนที
ลากูน โดยเฉพาะในพืนทีชายฝ่ังของเว่ียดนามและอินโดนีเซีีย
ระบับันิเวศทางทะเลิแลิะชายฝ่ัง
• การอน๊รักษั์ปีาชายเลิน คุ้้มค้รองและขยายพืนทีป่าชายเลน ซี่งเป็นแนว่ป้องกันต่ามธีรรมชาต่ิจัากค้ลืนพายุ
และการกัดเซีาะชายฝั่ง โดยฟิลิปปินส่์และอินโดนีเซีียได้ริเริมโค้รงการปลูกป่าชายเลนโดยชุมชน ซี่งส่ามารถ่
ใช้เป็นต่้นแบบในระดับภูมิภาค้ได้
• การจดั การปีญั หานา เคม็ รก๊ ลิา แกไ้ ขปญั ห้านา้ เค้ม็ รกุ ลา้ ในชนั นา้ บาดาลชายฝง่ั โดยใชค้้ นั กนั นา้ และแนว่ทาง
ทีอาศััยธีรรมชาต่ิเป็นพืนฐาน โดยเฉพาะในพืนทีส่ามเห้ลียมปากแม่น้าโขง
• การจดั การชายฝง่ั แบับับัรู ณาการ ส่ง่ เส่รมิ แนว่ทางแบบบรู ณ์าการในการบรห้ิ ารจัดั การค้ว่ามส่มั พนั ธีร์ ะห้ว่า่ ง
ระบบนิเว่ศัชายฝั่ง การประมง และการพัฒนาเมือง
• การรกั ษัาคณ๊ ภาพนา พฒั นากจัิ กรรมการรกั ษาค้ณ์ุ ภาพนา้ ทอี งิ กบั ชมุ ชนและธีรรมชาต่ใิ นระบบนเิ ว่ศัชายฝง่ั
และทะเล โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถ่ินค้ว่บคู้่กับการมีส่่ว่นร่ว่มของประชาชน เช่น แนว่ทางทีน้ามาใช้ในไทย เพือให้้ส่ามารถ่ลดปัญห้ามลพิษอย่างมีประส่ิทธีิภาพ
ระบับันิเวศเมือง
• การส่งเสริมการใช้ระบับับัาบััดนาเส่ยเพือนากลิับัมาใช้ใหม่ในเขตเมือง ส่นับส่นุนการพัฒนาและใช้งาน
ระบบบ้าบัดน้าเส่ียเพือน้าน้ากลับมาใช้ให้ม่ เพือลดการพ่งพาแห้ล่งน้าธีรรมชาต่ิ ต่ัว่อย่างเช่น โค้รงการ
NEWater ของส่ิงค้โปร์
• การปีรับัปีร๊งโครงสร้างพืนฐานด้านนา ยกระดับระบบส่่งน้าในเขต่เมืองให้้ทันส่มัย เพือลดน้าสู่ญเส่ีย
และเพมิ ประส่ทิ ธีภิ าพในการใชน้ า้ ในพนื ทที มี กี ารขยายต่ว่ั อยา่ งรว่ดเรว่็ เชน่ กรงุ จัาการต่์ าและกรงุ เทพมห้านค้ร
• การพฒั นาโครงสรา้ งพนื ฐานสเ่ ขย่ ว ส่ง่ เส่รมิ การออกแบบและกอ่ ส่รา้ งโค้รงส่รา้ งพนื ฐานส่เี ขยี ว่ เชน่ ห้ลงั ค้า พืชพรรณ์ ส่ว่นรับน้าฝน และพืนทางเดินซี่มน้า เพือบริห้ารจััดการน้าท่าในเขต่เมืองและเพิมการเต่ิมน้า
ลงสู่่ชันใต่้ดิน ดังทีเห้็นในกรณ์ีของพืนทีชุ่มน้าในเมืองปุต่ราจัายาในมาเลเซีีย
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าอาเซียน
