Page 37 - ASEAN-Thai.indd
P. 37
๑) การเคารพปีระเด็นสาคัญระดับัชาติ
o เชอื มโยงกบั แนวทางเชงิ ยท๊ ธิ์ศาสตรข์ อ้ ๖.๑ (การจดั การความตอ้ งการใชน้ ํา แลิะการจดั หานํา ) ขอ้ ๖.๒
(การอน๊รักษั์แลิะฟ้ืนฟูระบับันิเวศ) แลิะข้อ ๖.๕ (การจัดการภัยพิบััติท่เก่ยวข้องกับันา)
แม้ว่่าการจััดการค้ว่ามต่้องการใช้น้าและการฟื้นฟูระบบนิเว่ศัจัะเป็นล้าดับค้ว่ามส่้าค้ัญในระดับภูมิภาค้ แต่่การด้าเนินงานของแต่่ละประเทศัจัะถู่กออกแบบให้้ส่อดค้ล้องกับบริบททางส่ังค้ม เศัรษฐกิจั และส่ิงแว่ดล้อมเฉพาะของต่น ต่ัว่อย่างเช่น การจััดการภัยแล้งในเมียนมาอาจัให้้ค้ว่ามส่้าค้ัญกับการเก็บกักน้าฝน ขณ์ะทีการอนุรักษ์น้าในเขต่เมืองของส่ิงค้โปร์ จัะมุ่งเน้นทีการน้าน้ากลับมาใช้ให้ม่และการใช้น้าซี้า
๒) การสนับัสน๊นจากระดับัภูมิภาคต่อการดาเนินงาน
o เชือมโยงกับแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ข้อ ๖.๔ (ค๊ณภาพนําแลิะส๊ขาภิบัาลิ)
อาเซีียนจัะจััดให้้มีการส่นับส่นุนทังด้านว่ิชาการและด้านการเงินแก่ประเทศัส่มาชิก ในการพัฒนา และด้าเนินโค้รงการปรับปรุงคุ้ณ์ภาพน้า โดยค้ว่ามร่ว่มมือแบบส่มัค้รใจัจัากประเทศัทีมีขีดค้ว่ามส่ามารถ่สู่ง เช่น มาเลเซีีย และส่ิงค้โปร์ จัะมีบทบาทส่้าค้ัญในการถ่่ายทอดองค้์ค้ว่ามรู้ และเส่ริมส่ร้างศัักยภาพร่ว่มระห้ว่่างประเทศัส่มาชิกอย่างส่มดุล
๓) การสร้างสมด๊ลิระหว่างเปี้าหมายระดับัภูมิภาคแลิะระดับัชาติ
o เชอื มโยงกบั แนวทางเชงิ ยท๊ ธิ์ศาสตรข์ อ้ ๖.๓ (การสรา้ งความตระหนกั รแู้ ลิะการมส่ ว่ นรว่ มของผมู้ ส่ ว่ นได้
ส่วนเส่ย)
การรณ์รงค้์ในระดับภูมิภาค้และกิจักรรมส่่งเส่ริมการมีส่่ว่นร่ว่มของผูู้้มีส่่ว่นได้ส่่ว่นเส่ียจัะได้รับการออกแบบ ให้้เส่ริมส่ร้างการด้าเนินงานในระดับประเทศั โดยค้้าน่งถ่่งล้าดับค้ว่ามส่้าค้ัญของแต่่ละประเทศัเป็นส่้าค้ัญ เพือให้้แน่ใจัว่่า ค้ว่ามรว่่ มมอื ในระดบั อาเซียี นจัะไมก่ อ่ ให้เ้ กดิ ค้ว่ามซีา้ ซีอ้ นห้รอื ค้ว่ามขดั แยง้ กบั เปา้ ห้มายในระดบั ชาต่ิ แต่ก่ ลบั ส่ง่ เส่รมิ และเพมิ พนู ผู้ลส่ัมฤทธีิ์ในระดับพืนทีอย่างเป็นรูปธีรรม
๗.๔ แนวทางเฉพาะตามปีระเภทระบับันิเวศ (พืนท่เปี้าหมายเพิมเติม)
ระบบนิเว่ศัทีห้ลากห้ลายของอาเซีียน ต่ังแต่่แห้ล่งน้าใต่้ดิน ระบบแม่น้า พืนทีชายฝั่ง จันถ่่งพืนทีเมือง ล้ว่นมี บทบาทส่้าค้ัญต่่อการอนุรักษ์ทรัพยากรน้า ระบบนิเว่ศัเห้ล่านีเผู้ชิญกับค้ว่ามท้าทายเฉพาะทีแต่กต่่างกัน จั่งจั้าเป็นต่้องมีแนว่ทาง การด้าเนินงานทีมุ่งเป้าและส่อดค้ล้องกับลักษณ์ะเฉพาะของแต่่ละประเภท แม้ว่่าประเทศัส่มาชิกอาเซีียนอาจัมีประเด็นส่้าค้ัญ ทีแต่กต่่างกันในการจััดการระบบนิเว่ศัต่ามบริบทและศัักยภาพของต่น แต่่ห้ัว่ข้อนีได้น้าเส่นอพืนทีเป้าห้มายเพิมเต่ิมเพือเป็น แนว่ทางประกอบการด้าเนินงานด้านการอนุรักษ์ในระบบนิเว่ศัเฉพาะประเภทต่่าง ๆ
แนว่ทางนมี ลี กั ษณ์ะเปน็ ขอ้ เส่นอเชงิ ส่มค้ั รใจั โดยเปดิ โอกาส่ให้ป้ ระเทศัส่มาชกิ อาเซียี นส่ามารถ่จัดั ลา้ ดบั ค้ว่ามส่า้ ค้ญั ในการดา้ เนนิ งานต่ามบรบิ ทของระบบนเิ ว่ศัและทรพั ยากรในประเทศัของต่นไดอ้ ยา่ งยดื ห้ยนุ่ ทงั นี เพอื ห้ลกี เลยี งการกา้ ห้นดภาระ ทเี กนิ ขดี ค้ว่ามส่ามารถ่ห้รอื เกนิ ค้ว่ามจัา้ เปน็ ของแต่ล่ ะประเทศั พรอ้ มกนั นยี งั ส่ง่ เส่รมิ การแลกเปลยี นองค้ค้์ ว่ามรแู้ ละค้ว่ามรว่่ มมอื ในระดับภูมิภาค้อย่างต่่อเนือง
ทรัพยากรนาใต้ดิน
• การใชน้ า ใตด้ นิ อยา่ งยัง ยนื ส่ง่ เส่รมิ การใชน้ า้ ใต่ด้ นิ อยา่ งมค้ี ว่ามรบั ผู้ดิ ชอบเพอื ห้ลกี เลยี งการส่บู เกนิ ศักั ยภาพ
และรักษาเส่ถ่ียรภาพของปริมาณ์น้าในระยะยาว่ ต่ัว่อย่างเช่น บ่อเต่ิมน้าใต่้ดินทีพบได้ในเขต่เมืองของไทย
และอินโดนีเซีีย
• ระบับัการตดิ ตามแลิะควบัคม๊ พฒั นาระบบต่ดิ ต่ามการใชน้ า้ ใต่ด้ นิ และค้ณ์ุ ภาพนา้ พรอ้ มบงั ค้บั ใชข้ อ้ ระเบยี บ
เพือป้องกันการปนเป้ือนจัากกิจักรรมอุต่ส่าห้กรรมและเกษต่รกรรม
• การบัริหารจัดการข้ามพรมแดน ส่้าห้รับชันน้าบาดาลทใี ช้ร่ว่มกัน เช่น บริเว่ณ์พรมแดนระห้ว่่างเว่ียดนาม
และกัมพูชา ค้ว่รส่่งเส่ริมค้ว่ามร่ว่มมือในระดับภูมิภาค้เพือก้าห้นดปริมาณ์การใช้น้าทียังยืนร่ว่มกัน
• การใช้นาผิวดินร่วมกับันาใต้ดิน แนว่ทางนีจัะช่ว่ยส่ร้างส่มดุลในการใช้ทรัพยากรน้า โดยเฉพาะในพนื ที ทีการพ่งพาทรัพยากรจัากแห้ล่งเดียว่ส่่งผู้ลให้้เกิดการเส่ือมโทรมห้รือปัญห้าทางส่ิงแว่ดล้อม ทังนีจัะช่ว่ย เส่รมิ ส่รา้ งค้ว่ามมนั ค้งดา้ นนา้ ค้ว่ามยงั ยนื ของระบบนเิ ว่ศั และค้ว่ามส่ามารถ่ในการปรบั ต่ว่ั ของเศัรษฐกจัิ และส่งั ค้ม
35
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำาอาเซียน
