Page 9 - ASEAN-Thai.indd
P. 9
แนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์เพือขับัเคลิือนการดาเนินงาน
เพือให้้ส่ามารถ่บรรลุเป้าห้มายของกรอบแนว่ทางดังกล่าว่ได้อย่างเป็นรูปธีรรม เอกส่ารฉบับนีได้ก้าห้นดแนวทางเชิงย๊ทธิ์ศาสตร์ ไว่้ ๕ ด้าน ทีค้รอบค้ลุมและส่ามารถ่น้าไปใช้ในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้าได้จัริง ได้แก่
๑. การจดั การความตอ้ งการใชน้ า แลิะการจดั หานา (Water Demand and Supply Management) มงุ่ เนน้ การเพมิ ประส่ทิ ธีภิ าพการใชท้ รพั ยากรนา้ ผู้า่ นการปรบั ปรงุ ระบบชลประทาน การนา้ นา้ กลบั มาใชใ้ ห้ม่ การพฒั นาโค้รงส่รา้ ง พืนฐาน และการลดน้าสู่ญเส่ียในระบบประปาเมือง
๒. การอนร๊ กั ษัแ์ ลิะฟน้ื ฟรู ะบับันเิ วศ (Ecosystem Conservation and Restoration) ดา้ เนนิ โค้รงการทมี งุ่ ค้มุ้ ค้รอง และฟ้ืนฟูระบบนิเว่ศัทีส่้าค้ัญ อาทิ พืนทีชุ่มน้า แนว่กันชนริมน้า และป่าชายเลน
๓. การสรา้ งความตระหนกั รแู้ ลิะการมส่ ว่ นรว่ มของผมู้ ส่ ว่ นไดส้ ว่ นเสย่ (Public Awareness and Stakeholder Engagement) ส่่งเส่ริมการรณ์รงค้์ให้้ค้ว่ามรู้แก่ส่าธีารณ์ชน ส่นับส่นุนกิจักรรมอนุรักษ์ทีขับเค้ลือนโดยชุมชน และเปิดโอกาส่ให้้ประชาชนมีส่่ว่นร่ว่มในการบริห้ารจััดการทรัพยากรน้า
๔. ค๊ณภาพนาแลิะส๊ขาภิบัาลิ (Water Quality and Sanitation) ผู้ลักดันการจััดท้ามาต่รฐานคุ้ณ์ภาพน้าร่ว่มกัน การลดแห้ล่งมลพิษ และการขยายการเข้าถ่่งระบบสุ่ขาภิบาลทีปลอดภัย โดยเฉพาะในพืนทีทียังขาดโอกาส่
๕. การจดั การภยั พบัิ ตั ทิ เ่ กย่ วขอ้ งกบัั นา (Addressing Water–Related Disasters) เส่รมิ ส่รา้ งค้ว่ามส่ามารถ่ในการ รับมือกับอุทกภัย ภัยแล้ง และเห้ตุ่การณ์์ส่ภาพอากาศัสุ่ดขัว่ โดยบูรณ์าการกลยุทธี์การลดค้ว่ามเส่ียงจัากภัยพิบัต่ิ และการพัฒนาโค้รงส่ร้างพืนฐานทีรองรับการเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศั
แนว่ทางเชิงยุทธีศัาส่ต่ร์ทัง ๕ ด้านนี ได้รับการออกแบบให้้ส่ามารถ่น้าไปประยุกต่์ใช้ได้ต่ามค้ว่ามเห้มาะส่มในบริบทของ แต่่ละประเทศั โดยผู้ส่านแนว่ปฏิบัต่ิทีเป็นเลิศัจัากประเทศัส่มาชิกอาเซีียน และเชือมโยงกับโค้รงการในระดับประเทศั และระดับภูมิภาค้ทีด้าเนินอยู่ในปัจัจัุบันอย่างส่อดค้ล้องกัน
ปีระเด็นสาคัญระดับัภูมิภาคแลิะกลิไกความร่วมมือเพือสนับัสน๊นการดาเนินงาน
ด้ว่ยเห้ตุ่ทีค้ว่ามท้าทายด้านทรัพยากรน้าในภูมิภาค้อาเซีียนจั้านว่นมากมีลักษณ์ะเชือมโยงข้ามพรมแดน การเส่ริมส่ร้าง ความร่วมมือในระดับัภูมิภาคจั่งถ่ือเป็นห้ัว่ใจัส่้าค้ัญของการด้าเนินงานต่ามกรอบแนว่ทางฉบับนี โดยได้ก้าห้นดปีระเด็นสาคัญ ระดับัภูมิภาคทีจั้าเป็นต่้องมีการด้าเนินการร่ว่มกัน ดังต่่อไปนี
• การบริห้ารจััดการแห้ล่งน้าข้ามพรมแดนร่ว่มกัน เช่น แม่น้าโขง เป็นต่้น
• การจััดการค้ว่ามเส่ียงจัากภัยพิบัต่ิร่ว่มกัน และการแลกเปลียนข้อมูลอุทกว่ิทยาแบบเรียลไทม์
• การส่ง่ เส่รมิ ค้ว่ามรว่่ มมอื ระห้ว่า่ งภาค้รฐั และภาค้เอกชน(Public–PrivatePartnerships:PPPs)เพือ ระดมทนุ ส่า้ ห้รบั
โค้รงการน้าอย่างยังยืน
• การส่ร้างกลไกแลกเปลียนองค้์ค้ว่ามรู้ด้านนว่ัต่กรรมและแนว่ปฏิบัต่ิทีดีในการอนุรักษ์ทรัพยากรน้า
เพือสนับัสน๊นการดาเนินงาน อาเซีียนได้ก้าห้นดกลิไกความร่วมมือห้ลายประการ เช่น คณะทางานอาเซ่ยนด้านการบัริหาร จัดการทรัพยากรนา (ASEAN Working Group on Water Resources Management: AWGWRM) เครือข่ายเฝ้าระวัง ค๊ณภาพนาระดับัภูมิภาค (Regional Water Quality Monitoring Network) ทีอยู่ระห้ว่่างการเส่นอจััดต่ัง และคลิังความรู้ ด้านการอน๊รักษั์ทรัพยากรนาอาเซ่ยน (ASEAN Water Conservation Knowledge Hub) ซี่งกลไกเห้ล่านีจัะมีบทบาท ส่้าค้ัญในการประส่านงาน การแลกเปลียนข้อมูล และการก้าห้นดแนว่ทางการอนุรักษ์ให้้เป็นไปในทิศัทางเดียว่กันทัว่ทังภูมิภาค้
7
กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำาอาเซียน
