Page 53 - ชีวิตและงาน-2
P. 53
เข่ยนถิ่ึงคืนบนฟ้้า (พื่่อ..ของล่ก)
ณ วันน้ี ถ้านับวันที่พ่อได้จากลูกไปก็เพิ่งได้แค่ 2 สัปดาห์ ตั้งแต่วันนั้นจนวันน้ีไม่มี วันไหน ที่แอนไม่คิดถึงพ่อ ลูกมองไปที่เก้าอ้ีตัวใหญ่ชั้นล่างท่ีพ่อเคยนั่งทําากายภาพในทุกๆ วัน เวลาท่ีมองไปท่ีเก้าอ้ีตัวน้ันยังรู้สึกได้ว่า พ่อไม่ได้ไปไหน พ่อคงแค่ลุกไปทําาธุระประเด๋ียว กก็ ลบั มา ... แตใ่ นความเปน็ จรงิ ณ ตอนนพี้ อ่ คงขนึ้ ไปอยขู่ า้ งบนสถติ อยบู่ นฝากฟา้ แผน่ ฟา้ สคี ราม ที่พ่อคุ้นเคย และมีความสุขเหมือนเวลาท่ีพ่อได้ขับเครื่องบิน
ต้ังแต่จําาความได้ “พ่อ” เป็นตัวอย่างท่ีดีให้ลูกเสมอ ในเรื่องของความมีระเบียบวินัย พ่อจะเข้านอนตรงเวลา กินอาหารตรงเวลา เพราะท่ีบ้าน เวลาจะทานข้าว แม่บ้านจะเตรียม อาหารให้ทาน ทานเสร็จต้องเก็บล้างเป็นปกติทุกวัน “พ่อ” บอกว่าให้พวกเรา รับผิดชอบ ตัวเองให้ดี ทานอาหารให้ตรงเวลา อย่าให้คนอื่นเขาต้องมานั่งคอยเรา ทานข้าวให้ตรงเวลา ก็ดกีบัรา่งกายดว้ยสว่นในเรอื่งความสะอาดนนั้ “พอ่”กจ็ะคอยตรวจเชค็เลบ็มอืเลบ็เทา้ของลกูๆ ซ่ึงเราต้องตัดให้ดูเรียบร้อยอยู่เสมอ
“พ่อ” สอนให้เราเป็นคนเข้มแข็ง และใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่หรูหราฟุ่มเฟือย ให้เห็นอกเห็นใจผู้อื่น และให้เกียรติผู้อื่น แม้แต่คนงานในบ้านของเรา คุณพ่อจะให้เราเรียกเขาว่า “คณุ อา,คณุ นา้ ”ใหค้ วามเคารพนบั ถอื เปรยี บเสมอื นญาติ“พอ่ ”ใหพ้ วกเรายกมอื ไหว้“ขอบคณุ ” เมื่อเค้าทําาอะไรให้พวกเราท่ีเป็นเด็กทุกๆ ครั้ง
“พ่อ” เป็นคนที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายท่ีสุดเท่าที่จําาความได้ ไม่ว่าแม่บ้านที่บ้านจะทําาอาหาร อะไรให้ทาน พ่อก็ทานได้หมด พ่อไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์ หรือบ่นว่า อันนี้อร่อย-ไม่อร่อย ไข่เจียว จะไหม้ๆ พ่อก็ทานได้ ถ้าถามว่า พ่อชอบทานอะไรเป็นพิเศษ ลูกก็คงตอบยาก แต่ตอนเด็กๆ แอนรู้ว่า พ่อจะพาเราไปนั่งทานร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อตรงหน้าสนามเป้าบ่อยๆ ทําาให้แอนรู้ว่า พ่อคงชอบรสชาติของก๋วยเต๋ียวที่ร้านน้ันแน่ๆ
53
