Page 58 - ชีวิตและงาน-2
P. 58
“อย่างน้ี...ยอมไม่ได้นะ!” แอนหันกลับ ไปมองพ่อ ปรากฏว่า พ่อพูดเสร็จ แล้วหลับต่อด้วย ความอ่อนเพลีย และน่ีคือ เสียงของทหารชราผู้หน่ึงท่ีมีความรักชาติอยู่เต็มเปี่ยมในหัวใจ อยใู่ นสายเลอื ดดงั คําาปฎญิ าณของทหารหาญทใี่ หว้ า่ “แมต้ วั จะตายกจ็ ะดําารงไวซ้ งึ่ ชาติ-ศาสนาและ พระมหากษัตริย์”
หากมองย้อนกลับไปดูแล้ว “พ่อ” ใช้ชีวิตอยู่บนฟ้ามามากกว่าค่อนชีวิต พ่อเป็นนักบิน เป็นครูสอนศิษย์การบิน เป็นนักเรียนนายเรืออากาศ รุ่น ๑ ของกองทัพอากาศไทย ท้ังที่ตอนน้ัน พ่อเล่าว่า พ่อสอบเข้า มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ด้วยพร้อมๆ กัน แต่พ่อต้องตัดสินใจ เลือกระหว่างการเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือจะเป็นนักเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ ๑ แห่งกองทัพอากาศไทย (เวลาผ่านมา เพื่อนร่วมรุ่นนายเรืออากาศ รุ่น ๑ ด้วยกัน คือ พล.อ.อ. วรนาถ อภิจารี, พล.อ.อ. เกษตร โรจนนิล, พล.อ.อ. กันต์ พิมานทิพย์ ทุกท่าน เรียงลําาดับเป็น ผบ.ทอ.ในเวลาต่อมาท้ังสิ้น ถ้าเทียบรุ่น ๑ ของทหารอากาศ ตรงกับ เพ่ือน จปร. รุ่น 5 ของทหารบก คือ เพ่ือนรุ่นเดียวกับพลเอก สุจินดา คราประยูร)
สมยั กอ่ น ....การไดเ้ ปน็ นายทหารอากาศหนมุ่ และไดม้ โี อกาสขบั เครอื่ งบนิ ฝกึ แบบไอพน่ น้ันคงเท่ระเบิด (ทําาให้นึกถึงภาพยนตร์ เรื่อง Top Gun) พ่อไปเป็นครูฝึกศิษย์การบิน ท่ีโคราช อยถู่ งึ 10 ปี เตม็ และพอ่ ไดร้ ว่ มไปรบสงครามเกาหลแี ละสงครามเวยี ตนาม (พอ่ เปน็ ผบู้ งั คบั บญั ชา หน่วยบินไทยในสงครามเวียดนาม/ หน่วยบินวิคตอรี่) ทําาให้พ่อได้เหรียญสมรภูมิ มาติดท่ีหน้าอก เป็นเกียรติของพ่อจนทุกวันนี้
ต่อมา ในหลวง ร.9 ทรงไว้วางพระราชหฤทัย ให้พ่อมาเป็นนักบินเคร่ืองบินพระที่น่ัง ของพระองค์ท่าน และพระบรมวงศ์ศานุวงศ์ รวมถึงองค์สมเด็จย่า ซึ่งท่านทรงมีพระเมตตา และทรงเคยส่งมะม่วงจากในวังมาให้ “พ่อ” พร้อมกับกระดาษใบเล็กๆ ท่ีทรงเขียนด้วยลาย พระหัตถ์ ว่า “มะม่วงในสวนของฉัน ฉันส่งมาให้คุณวีระ” พ่อเก็บกระดาษน้ันไว้อย่างดี มันเป็นของลํา้าค่าสําาหรับพ่อยิ่ง พ่อเก็บไว้ในตู้ไม้มีกระจกใสที่มองเห็นได้ชัดเจนตลอดเวลา แต่น่าเสียดายตอนนํา้าท่วมใหญ่ระดับนํา้าสูงมาก พอท่ีจะทําาลายทุกๆ อย่างในบ้าน ให้มลายหาย ไปส้ินภายในไม่ก่ีวัน แอนรู้ว่า พ่อเสียดายส่ิงที่ล้ําาค่าชิ้นน้ีมากแค่ไหน
พอ “พ่อ” ได้มาเป็น DD การบินไทย พ่อต้องขึ้นเครื่องบินพาณิชย์ เพ่ือไปทําางาน บินไปเยี่ยมเยียน ตรวจสถานีออฟฟิศต่างๆ ท่ัวโลกอยู่ตลอด “พ่อ” จึงใช้ชีวิตส่วนใหญ่ไปอยู่ บนฟ้าอีก จวบจนเกษียณอายุราชการ
58
